Sarean Quartar: Paris Need Not Be Warm 12'' e.p. 1986, Contempo Records

Για τη συνέχεια έχουμε τους Sarean Quartar για τους οποίους δεν έχουμε καμία πληροφορία, πέραν του ότι καταγόντουσαν από την περιοχή του Kent στην Αγγλία (στο σύνδεσμο διαβάστε το σχόλιο του χρήστη 'styreneboy'). Επιπλέον, έχουμε εντοπίσει και ένα βίντεο ("Head to Head") στο youtube το οποίο και παραθέτουμε στο τέλος της ανάρτησης.

Φαίνεται πως κυκλοφόρησαν μόνο δύο e.p. στην Ιταλική Contempo Records τα "Paris Need Not Be Warm" (1986) και "Precious" (1987) από τα οποία παρουσιάζουμε το πρώτο. Ο ήχος τους είναι γεμάτος πομπώδεις, σχεδόν gothic μελωδίες, σχεδόν space rock χωρίς όμως να είναι εύκολο να προσδιοριστεί. Αυτό δεν έχει καμία σημασία όμως γιατί και τα τρία κομμάτια, "Head to Head", "Paradise" και "Looking Back" είναι καταπληκτικά δείγματα μουσικής όσμωσης όλων των μουσικών ειδών που αναφέραμε πιο πάνω σε ένα neo-psychedelic μοτίβο. Σε περίπτωση που κάποιος/α έχει κάποια πληροφορία για το συγκρότημα με αυτό το παράξενο όνομα [παρεπιπτόντως η λέξη Sarean πρέπει να είναι ινδική] θα μας ενδιέφερε να μάθουμε περισσότερα για αυτούς. Απολαύστε τους!

Sarean Quartar: Paris Need Not Be Warm 12" e.p. (Contempo Records-1986)
[Rip provided by 'Enter_the_Labyrinth']

01. Head to Head
02. Paradise
03. Looking Back

ENG: Continuing our 12'' eps review we present Sarean Quartar, a British act of whom we don't have a clue. Most probably they originated from Kent (check this link and the comment by 'styreneboy'). There is also a video of the band ("Head to Head") on youtube that you can watch at the bottom of this post. It seems that Sarean Quartar released two eps through the Italian label Contempo Records: "Paris Need Not Be Warm" (1986) and "Precious" (1987), of which only the first one regards this post. Their music orientation is somehow indefinable. All three songs "Head to Head", "Paradise" and "Looking Back"are melodic in a pompous -almost gothic- nature and at the same time almost space rock-like too. Since all three are great songs, style is not that important anyway. To set it all straight though, we can argue that all the above mentioned styles redound into beautiful neo-psychedelic rock music motifs. In case someone has extra information about the band with the bizarre name (suppose it's Indian of origin) we would be more than interested in finding out more. Enjoy!

Bunnydrums: Feathers Web 12'' e.p. 1983, Funk Dungeon Music, Inc

Σε συνέχεια των αναρτήσεων που αφορούν σε 12 ιντσες κυκλοφορίες έχουμε τους Bunnydrums από την Φιλαδέλφεια των Η.Π.Α. Για την ιστορία, οι Bunnydrums σχηματίστηκαν το 1980 από πρώην μέλη δύο punk rock σχημάτων, των Bonemen και των Autistics. Έκτοτε κυκλοφόρησαν δύο LP, ένα single και δύο eps. Θα μας απασχολήσει το πρώτο τους e.p. με τίτλο "Feathers Web" του 1983 το οποίο είναι μία από τις πρώτες τους κυκλοφορίες. Ο ήχος των Bunnydrums είναι κυρίως κιθαριστική post punk -με ελάχιστες ηλεκτρονικές αναφορές- αρκετά στοιχεία funκ κυρίως όσον αφορά στη χρήση του μπάσσου (πολύ έντονο στο "Too Much Time", αλλά και στο "Crawl"). Έχουν ιδιαίτερα σκοτεινό και ατμοσφαιρικό ήχο σε κάποια κομμάτια όπως το εισαγωγικό "Shiver" και το "Magazine". Η πολύ καλή ενορχήστρωση φαίνεται σε κομμάτια όπως το "Crawl", το οποίο συγκαταλέγεται στα καλύτερα οργανικά κομμάτια που έχουμε ακούσει. Συνολικά πρόκειται για μια αξιοσέβαστη και αψεγάδιαστη 12'' κυκλοφορία που θυμίζει περισσότερο Βρετανική post punk παρά τον Αμερικάνικο ήχο, αλλά αξίζει να το προσέξετε. Καλή ακρόαση.

Bunnydrums: Feathers Web (Funk Dungeon Music Inc-1983)

[Rip provided by Psychopomp]

01. Shivers
02. Crawl
03. Magazine
04. Too Much Time

ENG: In continuation of the 12'' related posts, here's Bunnydrums from Philadelphia, U.S.A. Fact is that Bunnydrums were formed by ex-members of two punk rock bands from Philadelphia namely The Bonemen and The Autistics. Ever since they have released two LPs, a 7" single and two 12'' eps. Today we will deal with the first one of those eps, the excellent "Feathers Web" issued in 1983. Bunnydrums were a post punk group mainly based on guitar while at times they indulged themselves into electronic fillings/traits. They also had a few funk elements by means of excellent bass play (in "Too Much Time" and "Crawl"). In addition, the Bunnydrums portrayed a dark and atmospheric sounding in certain songs such as "Shiver" and "Magazine". Having in mind the arrangement in "Crawl", it is one of the best instrumentals we've ever known as it shows the group's skill in writing eloquent music. All in all, "Feathers Web" 12'' e.p. is a respectable and flawless release in the vein of British post punk rather than the American way. Needless to say it calls for attention. Have a good listening to this one, too.

Camberwell Now: Greenfingers 12'' e.p. 1987, INK Records

Οι Camberwell Now, το σχήμα που δημιούργησε ο Charles Hayward από τις στάχτες των This Heat ήταν για μας μια αποκάλυψη την οποία αποτυπώσαμε στην ανάρτηση του LP "The Ghost Trade" τον Νοέμβριο του 2011. Βέβαια το "The Ghost Trade" στέκει στην κορυφή ως ένα μαγευτικό συνονθύλευμα έμπνευσης, πειραματισμού με τη συμμετοχή εξαιρετικά καλών μουσικών. Σήμερα θα αναφερθούμε στην κυκλοφορία που ακολούθησε το LP, δηλαδή το 12'' e.p. "Greenfingers" του 1987, το οποίο αν και μικρότερης διάρκειας είναι το ίδιο σημαντικό σε ενέργεια και δυναμική, καθώς κινείται και πειραματίζεται ακούραστα σε μινιμαλιστικά μονοπάτια στα όρια μεταξύ μουσικής σύνθεσης και τυχαίας δημιουργίας. Το ομώνυμο "Greenfingers" είναι από αυτά που σε ταξιδεύουν, και αυτό εδώ επιτυγχάνεται με την ακατάπαυστη rhythm-section και τις αινιγματικές επαναλαμβανόμενες μελωδίες που διαρκούν επτά και κάτι συναρπαστικά λεπτά. Παρακάτω όμως η απλότητα του "Know How" ίσως φανεί ως έκπληξη στους περισσότερους. Εδώ αποκαλύπτεται η κρυφή και ήρεμη δύναμη του μινιμαλισμού, μακριά από υπνωτικά τύμπανα, tapes και άλλα εφέ. Με αυτόν τον τρόπο παρατείνεται το ταξίδι στον μεγαλοπρεπή κόσμο των Camberwell Now. Απολαύστε το.

Camberwell Now: Greenfingers 12'' e.p. (INK Records-1987)

[Rip Provided by The Unspeakable]

01. Greenfingers
02. Mystery of the Fence
03. Know How
04. Element Unknown



 

ENG: Camberwell Now was the group that Charles Hayward formed after This Heat disbanded. They were a revelation for us, so we posted the LP "The Ghost Trade" back in November 2011. "The Ghost Trade" is an album of high musical value, a magical mixture of inspiration and experimentation with the aid of great musicians. The following short lengthed "Greenfingers" 12'' ep is equally important in aspects of energy and potential. For instance, the same titled piece "Greenfingers" is the kind of song that carries your mind away by means of ceaseless rhythm-section and mystifying grooves all the way through its 7-minute duration. With this in mind, one may be surprised by the simplicity of "Know How". In that case the hidden and meek strength of minimalism is revealed, pointing away from compelling percussions, tapes and other effects and prolonging the listener's journey into the magnificence of Camberwell Now. Enjoy.

Normil Hawaiians: Gala Failed 12'' e.p. 1981, Red Rhino Records

Μετά από τη σύντομη απουσία μας, επανερχόμαστε με ένα μικρό αφιέρωμα στα 12" e.p. καθ' όλη τη διάρκεια του Απριλίου. Κάνουμε την αρχή με τους Normil Hawaiians και το εξαιρετικό "Gala Failed" που κυκλοφόρησε το 1981 από την Red Rhino. Έχουμε ασχοληθεί και στο παρελθόν με τους Normil Hawaiians όταν παρουσιάσαμε τα δύο ολοκληρωμένα LP τους. Στην πραγματικότητα το "Gala Failed" προηγείται κατά ένα χρόνο του "More Wealth Than Money" και αποτυπώνει ξεκάθαρα τον ήχο των N.H. στο ξεκίνημα τους. Υπάρχουν δε μερικά από τα στοιχεία που συναντήσαμε στις μετέπειτα 'τεράστιες' δημιουργίες της κολλεκτίβας, έστω και σε αχνή, πρωτόλεια μορφή. Η μινιμαλιστική και ενίοτε αφηρημένη διάθεση στις συνθέσεις μαζί με την πρωτοτυπία είναι αναπόσπαστα χαρακτηριστικά των N.H.. Είναι γεγονός πως το e.p. "Gala Failed" αποτελείται από πέντε ισάξια και εκπληκτικά κομμάτια των οποίων το μουσικό στίγμα είναι σαφώς η post punk με ισχνές αναφορές στα 60s-70s. Μένει να το ανακαλύψετε και μόνοι σας. Καλή ακρόαση.

Normil Hawaiians: Gala Failed 12'' e.p. (Red Rhino Records-1981)

 [Rip provided by Psychopomp]

01. Party Party
02. Levels of Water
03. Obedience
04. The Return
05. Sang Sang


 

ENG: Soon after our short recess we return in active blogging with an April's dedication to 12'' eps. First and foremost comes Normil Hawaiians' excellent "Gala Failed" e.p. from 1981 via Red Rhino Records. Not long ago we had posted the LPs ["More Wealth Than Money", "What's Going On?"] from this great band. Actually, "Gala Failed" had been released the year before "More Wealth Than Money", yet it depicted the band's distinctive sound at the beginning. Additionally, there are certain elementary characteristics that one can also see (or hear) even in those early releases. Quite distinctive of N.H's music is the combination of minimalistic and abstract ideas with magnificence and originality. To that end, "Gala Failed" contains five excellent and equally important songs with a clear-cut post punk feel, at times combined with influences from the 60s and the 70s. We leave this for you to decide. Have a good listening to this one.

Movement: Untitled m-LP 1984, Contorsion Records

Άλλο ένα μουσικό διαμάντι που ενώ είναι γνωστό στους οπαδούς της post punk και λείπει από τα ειδικευμένα blogs (βέβαια μπορεί να βρεθεί σε P2P [soulseek]) είναι το καταπληκτικό μίνι LP "Untitled" των Γάλλων Movement. Βεβαίως και για αυτούς είναι δύσκολο να βρεθεί οποιαδήποτε πληροφορία στο διαδίκτυο αφού δυστυχώς, το σύντομο μεν, αριστούργημα δε, "Untitled" αποτελεί την μοναδική τους δουλειά εν έτει 1984, μέσω της Contorsion Records. Οι Movement φαίνεται πως είχαν ανάλογες επιρροές οι οποίες σε συνδυασμό με την έμπνευση μας χάρισαν έξι συναρπαστικά post punk διαμάντια, από τα οποία κατά τη γνώμη μας ξεχωρίζουν τα "Silent Guard" και "Figure Head". Ο ήχος τους είναι γενικά σκοτεινός, μυστηριώδης αλλά και με πομπώδη ξεσπάσματα - σχεδόν gothic. Έχει δηλαδή όλα τα προσόντα να είναι ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του είδους. Καλή ακρόαση.



Movement: Untitled mini-LP (Contorsion Records-1984)
[Rip provided by Psychopomp]

01. Lies
02. Divide and Rule
03. Silent Guard
04. Suspended Animation (red light)
05. Figure Head
06. And Time Forgets.

ENG: Another well-known post punk gem which hasn't been posted on any blog and for no obvious reason  (can be found in P2P sharing machines such as soulseek) is Movement's "Untitled" mini LP issued on the unknown Contorsion Records in 1984. Besides the fact that they are of French origin,  there isn't much about them on the net, since "Untitled" constitutes their one and only recorded and issued effort. Apparently, they had all the proper influences mastered with inspirational force which resulted in bringing out six of the finest post punk songs. In this light, pay close attention to "Silent Guard" and "Figure Head". Attempting to describe their sound, it is dark and mysterious with outbursts of pompous nature, almost gothic-like. In a nutshell, it is qualified as one of the best albums of the genre. Have a good listening to this one!

Pantheres Roses: Perversity LP 1985, Dragon Records

Το "Perversity" των Pantheres Roses είναι άλλο ένα άλμπουμ που από καιρό θέλαμε να αναρτήσουμε αλλά τεχνηέντως καθυστερούσαμε. Αιτία αυτής της καθυστέρησης ήταν το γεγονός πως οι πληροφορίες στο διαδίκτυο γι αυτούς είναι μηδαμινές και καθίσταται δύσκολο να αναφερθούμε περαιτέρω. Εκτός αυτού, αυτό το άγνωστο διαμάντι δεν έχει αναρτηθεί σε κανένα από τα "υποψιασμένα" blog. Πρόκειται για Γαλλική κυκλοφορία του 1985 στο ανεξάρτητο label Dragon Records. Προφανώς είναι Γάλλοι και φαίνεται πως έχουν άλλη μία κυκλοφορία με τίτλο "Le Sens Du Glamour" ένα χρόνο πριν. Καλωσορίζουμε οποιον/οποιαδήποτε έχει κάποιες πληροφορίες που θα μας βοηθούσαν να μάθουμε περισσότερα για το σχήμα αυτό.

Από μουσική άποψη οι Pantheres Roses κινούνται στο χώρο του post punk με κλίση στην εξερεύνηση και τον πειραματισμό. Το προφανές αποτέλεσμα είναι τραγούδια τα οποία έχουν τις ρίζες τους στην punk, new wave, ακόμα και στην ψυχεδελική μουσική. Τραγούδια τα οποία ακροβατούν μεταξύ πρωτοτυπίας, καινοτομίας και αυτοσχεδιασμού χωρίς να παύουν να χαρίζουν απόλαυση στον ακροατή. Όντες κάπως αυθαίρετοι, θα λέγαμε πως στο πρώτο άκουσμα θυμίζουν κάπως τους The Band of Holy Joy, με τη διαφορά που οι Pantheres Roses προβάλλουν λιγότερο θεατρικοί και είναι σποραδικά και ηθελημένα χαοτικοί. Πολύ χαρακτηριστικά, για να αναφέρουμε κάποια εξαιρετικά δείγματα της δουλειάς τους που μας έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση, όπως τα λαμπρά "Panther's Eyes", "Squatter of Life" και "Kiwi".
Επειδή πρόκειται για ένα κρυμμένο αριστούργημα, προτείνουμε ανεπιφύλακτα να τους ακούσετε.



Pantheres Roses: Perversity LP (Dragon Records, 1985)
Ripped by The Unspeakable.

01. Sweety in Versailles
02. Panther's Eyes
03. Streak of Irony
04. Squatter of Life
05. Dear Hooka's Punch
06. Kiwi
07. Pont De Sevres
08. Till Last Time

 ENG: Pantheres Roses' "Perversity" is one of the albums we meant to post a long time ago but intentionally delayed. The main reason for that delay is that we were searching for any information regarding Pantheres Roses. The fact is that there aren't much about them on the Web. Besides that, there have been no posts about them on any of the well-known blogs. They were of French origin and the album was released on Dragon Records in 1985. It came to our attention recently that there is another release the year before that We welcome anyone who might have some info on the band or its releases.
Pantheres Roses are a post punk band with an inclination towards music explorations and experimentation. The songs are obviously influenced by punk, new wave, even psychedelia, yet they waver between originality, innovation and improvisation for the pleasure of the listener. Being somehow arbitrary we'd say that P.R. bring to mind The Band of Holy Joy, notwithstanding the first are deliberately chaotic at times and altogether less theatrical than TBOHJ. If we mention some of the songs that make an impression, the splendid ones "Panther's Eyes", "Squatter of Life" and "Kiwi" are good examples.
This is a hidden gem, so don't miss it. It's recommended!

Libido Blume: Liquid Situation LP 1988, Δικαίωμα Διάβασης

Στους Libido Blume του Άκη Μπογιατζή έχουμε αναφερθεί ήδη άλλες δύο φορές όταν αναρτήσαμε τα "Colours Melting" και "Brilliant Names and Dames", κυκλοφορίες του 1986 και 1987 αντίστοιχα. Σήμερα ολοκληρώνουμε την ανάρτηση της δισκογραφία τους με το "Liquid Situation" του 1988. Όπως και τα άλλα, κυκλοφόρησε μέσω της "Δικαίωμα Διάβασης" (Di Di Music).

Στο "Liquid Situation" οι Libido Blume επιδεικνύουν την δέουσα ωριμότητα και τη απαραίτητη πρωτοτυπία. Θεωρούμε πως το άλμπουμ αυτό είναι ισάξιο των δύο προηγούμενων με μια μικρή στροφή σε πιο "εύπεπτες" μουσικές αναζητήσεις χωρίς να γίνεται έκπτωση στην ήδη γνωστή μελαγχολική χροιά της μουσικής τους. Πιθανόν να βρίσκεται στο μεταίχμιο του μουσικού προσανατολισμού του Άκη Μπογιατζή όπως εκφράστηκε αργότερα με τους Δέκα Μέτρα Δέντρα και ακόμη πιο μετά με τους Sigmatropic. Ακόμα και ο τίτλος του (μετάφρ. Ρευστή Κατάσταση) ίσως υποδηλώνει την κατεύθυνση του Μπογιατζή και των άλλων μελών εκείνη την εποχή.
Και βέβαια η φλέβα της έμπνευσης είναι αστείρευτη για τους Libido και τον Μπογιατζή, αφού και σε αυτό το τρίτο άλμπουμ εκπλήσσουν το ίδιο ευχάριστα με αρκετές νέες, ποικιλόχρωμες συνθέσεις. Εκτός από το ομώνυμο κομμάτι "Liquid Situation" που είναι και από τα καλύτερα τους, υπάρχει άλλο ένα που σίγουρα θα σας αγγίξει και δεν είναι άλλο από το ακουστικό διαμάντι "Under Your Blinding Shadow". Η δε επαναλαμβανόμενη μελωδία στα "Lily Rinds" και "Stormy Love, Rainy June" είναι από αυτές που εντυπώνονται για καιρό. Στα καλύτερα συγκαταλέγεται και το πανέμορφο instrumental "Down For You Is Up" (γνωρίζετε την αγάπη μας για τα instrumental). Βασικό προσόν των Libido είναι πως ακόμη και τα πιο απλά -σχεδόν ποπ- τραγούδια τους είναι δυνατά αριστουργήματα. Οπωσδήποτε προσέξτε τα "Off Hand", "Curious Eyes" και "Once Upon A Time... the Stars" γιατί με το πρώτο άκουσμα δεν θα σας αποκαλυφθούν. Τέλος, αφού περάσετε το κλασικό "House of Light" - πιστά κείμενο στο ύφος του συγκροτήματος - υπάρχει και το καταπληκτικό "Intoxicated" που ενώ δεν μοιάζει με ο,τιδήποτε άλλο έχουν γράψει οι Libido Blume, διατηρεί αυτή την μελαγχολική χροιά.
Καλή ακρόαση στο τελευταίο μεν, αλλά εξίσου απολαυστικό "Liquid Situation"



Libido Blume: Liquid Situation (Δικαίωμα Διάβασης-1988)
[Ripped by Psychopomp]

01. Liquid Situation
02. Under Your Lazy Shadow
03. Lily Rinds
04. Stormy Love Rainy June
05. Down For You Is Up
06. Off Hand
07. Curious Eyes
08. You Should Unlock the Door
09. Intoxicated
10. House of Light
11. Once Upon A Time... The Star




We have already mentioned "Coulours Melting" and "Brilliant Names and Dames" by Akis Boyatzis' Libido Blume in earlier posts. Only the LP "Liquid Sitation" was missing from a full reference to that excellent band. "Liquid Sitation" was released in 1988 via the Dikaioma Diavasis (Di Di Music) label.
In this third LP Libido Blume demonstrate maturity and originality at the same time. We believe that it is equally strong as its precedent LPs even though there is a slight turn towards more "pop-ish" direction as they manage to retain that already known melancholic hue. This LP is possibly upon the boderline of Akis Boyatzis' turning point as expressed with Deka Metra Dendra (Ten Metre Trees) and Sigmatropic later on. The title of the album may indicate some liquid situation regarding the group and its the members at the time.
Inspiration is inexhaustible for Libido Blume even in this last LP as they tend to surprise with new and colourful compositions. The same titled song "Liquid Situation" is indeed one of the best here, but apart from that, there's another one that you can't avoid loving it; that is "Under Your Blinding Shadow", an acoustic gem. The repeated tunes of "Lily Rinds" and "Stormy Love, Rainy June" will be imprinted in your head for a long time. Also, the excellent instrumental "Down for You is Up" is one of the best songs here. Libido Blume were good at making simple -even pop- songs, which were potential masterpieces, all of them. In other words, pay attention to "Off Hand", "Curious Eyes" and "Once Upon A Time... the Stars" because they don't reveal themselves too easily. Last, and beyond the classic trademark "House of Light", there's the extraordinary "Intoxicated", which is unlike anything else these guys have done, yet retaining that melancholic tone.
Have a good listening to their last but altogether delightful "Liquid Situation".

Chapter 24: Tin Invaders LP 1988, Δικαίωμα Διάβασης

Οι Chapter 24 [ή αλλιώς Κεφάλαιο 24] είναι ένα σχήμα που ξεκίνησαν σχεδόν 30 χρόνια πριν οι Αντώνης Λιβιεράτος και Βαγγέλης Μπουλουχτσής στα Ιωάννινα. Έδωσαν στο συγκρότημα το όνομα ενός τραγουδιού των Pink Floyd, γραμμένο από τον Syd Barrett, δείτε πληροφορίες για το συγκεκριμένο τραγούδι εδώ. Είναι μάλλον δύσκολο να κατατάξουμε τους Chapter 24 σε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αφού έχουν το προσόν να ακούγονται το ίδιο παλιομοδίτικοι μαζί και πρωτοποριακοί δημιουργώντας νέα συναρπαστική μουσική. Το "Tin Invaders" αποτελεί την πρώτη βινυλιακή κυκλοφορία τους μέσω της "Δικαίωμα Διάβασης" [Di Di Music] εν έτει 1988. Πρόκειται για ένα πρωτοποριακό άλμπουμ, στο μεγαλύτερο μέρος του προσανατολισμένο σε μινιμαλιστική synth ψυχεδέλεια με πειραματικό ύφος. Η αρχή γίνεται με το κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ό instrumental "Black Baron's Theme", ίσως ένα από τα καλύτερα ορχηστρικά κομμάτια που έχετε ακούσει ποτέ και παρουσιάζει το άλμπουμ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ουσιαστικά πρόκειται για άψογο δείγμα ψυχεδελικής ιδιοσυγκρασίας με πρωτότυπη δουλειά στα synth, συνταγή που αποδίδει και στα εννιά καταπληκτικά κομμάτια. Στη συνέχεια ακολουθούν εξίσου αξιόλογα κομμάτια όπως το ομώνυμο "Tin Invaders" όπου συνειδητοποιούμε πως τα φωνητικά του Αντώνη Λιβιεράτου "δένουν" άψογα με την παγερή και  απόκοσμη μουσική. Η δομή των τραγουδιών είναι μεταβαλλόμενη. Ενίοτε λιτή με κιθάρα που κατακλύζεται από synth ("The Corpse", "Homecoming"), ενίοτε πιο σύνθετη όπως στο χειμαρρώδες ημι-παρανοϊκό "Alcohol Mind", στο παροξυσμικά ηλεκτρικό "(Elec)trick Death" αλλά και στο σκοτεινό αριστούργημα "Little Jack's Gun".  Το "The Collector" φυσικά και δεν υστερεί σε τίποτα, ούτε και το λαμπρό instrumental "Soundtrack" που κλείνει αυτό το θαυμάσιο δίσκο. Επιπλέον, το "Soundtrack" είναι όντως μουσική από ταινία μικρού μήκους (δείτε το οπισθόφυλλο).
Πρόκειται για ένα άλμπουμ που λειτουργεί ως βραδυφλεγής εκρηκτικός μηχανισμός που προκαλώντας τον ακροατή ταυτόχρονα χορταίνει τις αισθήσεις. Η μουσική μετατρέπεται σε χρώμα και το χρώμα ξανά σε μουσική...μαζί και ο χρόνος μοιάζει να διαστέλεται και να συστέλεται ξανά. Με τον ίδιο τρόπο αλλά πλέον με πιο σύγχρονη ενορχήστρωση ως Κεφάλαιο 24 συνεχίζουν να δημιουργούν καταπληκτική μουσική με μέσο έκφρασης τον ελληνικό στίχο χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα περιοριστικό. Καλή ακρόαση σε αυτό το απολαυστικό άλμπουμ!



Chapter 24: Tin Invaders (Δικαίωμα Διάβασης-1988)
ripped by Psychopomp

01. Black Baron's Theme
02. Tin Invaders
03. The Corpse
04. Alcohol Mind
05. Homecoming
06. (Elec)trick Death
07. Little Jack's Gun
08. The Collector
09. Soundtrack





ENG: Chapter 24 are a band that was created almost 30 years ago in the provincial city of Ioannina, Greece by Antonis Livieratos and Vaggelis Boulouchtsis. They named the band after a Pink Floyd Song written by Syd Barrett - here's some info about the specific song. It would be rather hard to classify Chapter 24 into a particular music category (within the given alternative/experimental region) since they sound old-fashioned and avant-garde creating some new enthralling music. "Tin Invaders" LP is actually their first vinyl release in 1988 via Di Di Music label. This is a pioneer album oriented towards a psychedelic (so to speak) minimal synth wave, all through an experimental perspective. Starting with the instrumental "Black Baron's Theme" perhaps to be one of the best songs of this kind that you'll ever know. It's essentially a flawless specimen of psychedelic temper combined with original synthesizer composition, that is a "recipe" that applies to all nine superb songs. Similarly, the same titled "Tin Invaders" is another excellent song that proves how well Livieratos's voice matches the icy and unworldly style of Chapter 24. Nevertheless, the songs are of variable structure; sometimes there's a thrift guitar with some overflowing synth ("The Corpse", "Homecoming"), while at other times there are even more complex compositions such as the semi-paranoiac "Alcohol Mind", the paroxysmic wordplay of "(Elec)trick Death" as well as the dark masterpiece called "Little Jack's Gun". "The Collector" isn't inferior to any other song mentioned, nor the bright instrumental entitled "Soundtrack" that concludes this fine LP. By the way, "Soundtrack" is indeed music from an actual short film.
Apparently, "Tin Invaders" is a retardant explosive mechanism of music that challenges the listener and satisfies him at the same time. Psychedelically speaking, this music becomes colour and then turns to music again, whereas Time dilates and contracts again and so on...
Chapter 24 are now called Kefalaio 24 [Greek for Chapter 24], express themselves through greek verse and that's by no means a limitation. They've never ceased to astonish with new music perspective. We wish you an enjoyable listening to this one!

Exploiting the Prophets: Code of Coincidence LP 1984, plus The Thaw mini LP 1985, Eksakt Records

Ξεκινάμε το 2013 με τις καλύτερες ευχές για όλους και όλες και κάπως αργοπορημένα, αλλά τι πειράζει αφού είμαστε ακόμα εδώ...Δεν κρύβουμε την αδυναμία μας για την Ολλανδική new wave/post punk σκηνή και ξεκινάμε την πρώτη ανάρτηση της χρονιάς με ένα συγκρότημα από εκεί. Καιρό τώρα σκεφτόμαστε να κάνουμε ένα μακροσκελές αφιέρωμα σε μουσικές από αυτά τα μέρη και ακόμα επεξεργαζόμαστε πως θα γίνει και τι θα περιλαμβάνει.
Το σχήμα για το οποίο θα μιλήσουμε σήμερα είναι οι Exploiting the Prophets και δεν είναι από αυτά που συναντά κανείς πολύ συχνά στο διαδίκτυο, δηλαδή δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες. Για την ιστορία μόνο θα αναφέρουμε πως φτιάχτηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1980 στην πόλη Tilburg και αρχικά λεγόντουσαν Exploiting the Profits. Έχουν τρεις κυκλοφορίες στο ανεξάρτητο Ολλανδικό label Eksakt Records (Miners of Muzo, Soviet Sex, κτλ) η πρώτη από αυτές σε κασσέτα με τίτλο "Thin King Man" (1983). Ακολούθησε το LP "Code of Coincidence" (1984) και τέλος το e.p. "The Thaw" (1985). Τις πληροφορίες που ήδη αναφέραμε τις συλλέξαμε από το discogs και από το blog του phoenix hairpins. Στο εν λόγω blog υπάρχουν και οι δύο κυκλοφορίες για κατέβασμα, όμως η σημερινή μας ανάρτηση επιπλέον προσφέρει την πρώτη τους κυκλοφορία και τις άλλες δύο σε ασύγκριτα καλύτερη ποιότητα.
Πάμε στο προκείμενο όμως... Οι Exploiting the Prophets είναι από τα σχήματα των οποίων τη μουσική την αγαπάς γιατί σου δίνει την αίσθηση και την χαρά πως ανακαλύπτεις εξ' αρχής την καλή μουσική με την ελπίδα πως υπάρχουν και άλλες συναρπαστικές μουσικές κάπου εκεί έξω. Το e.p. "The Thaw" του 1985 είναι εμφανώς πιο σκοτεινό και πιο βατό σε σχέση με το άλμπουμ "Code of Coincidence" του 1984, το οποίο έχει κάποιους πειραματισμούς και είναι πιο "δύσκολο". Όμως σας εγγυώμαστε πως θα τα αγαπήσετε γιατί προσφέρουν άλλη μια πτυχή της new wave/post punk μουσικής την οποία συχνά ξεχνάμε, ατόφια δημιουργία και έμπνευση στην αφετηρία τους, καθώς οι δύο αυτές κυκλοφορίες μοιάζουν σαν να αλληλοσυμπληρώνονται.
Τραγούδια όπως τα "Raymond's Room", "All of It...For Life", "Laschy", "Quiver Circle", "Glow Reality Shock Sigh" κ.α., βασίζεσαι πως πάντα θα σε εκπλήσσουν και σε αυτό δεν πρόκειται να σε απογοητεύσουν.
Σας ευχόμαστε καλή ακρόαση. Θα θέλαμε τα σχόλια σας για τους EtP, εάν σας άρεσαν, εάν σας έκαναν να ξανα-ανακαλύψετε αυτή τη μουσική...

                                  Ένα link και για τα δύο αρχεία - Same link for both files.



Exploiting the Prophets: Code of Coincidence LP (Eksakt Records-1984) 

[Ripped by Psychopomp]

01. 4xHorizontal
02. Raymond's Room
03. Belly's Drowning
04. All Of It...For Life
05. Wilfred Weasel
06. Laschy, Thin King Man
07. Laschy, Cry for the Last
08. The Other Side
09. Bob-O-Dub
10. 22, New England




Exploiting the Prophets: The Thaw mLP (Eksakt Records-1985) 

[Ripped by Psychopomp]

01. Short
02. Quiver Circle
03. Words Worth
04. Glow Reality Shock Sigh
05. Ambiguity Scars
06. Flanagan

ENG: We're starting 2013 with our best wishes for all of you. Ok, we're late again but what does it matter anyway? We're still around...
By now you've realised that we have a soft spot for Dutch new wave/post punk, so we prefer to start with a Dutch group. It's been a while now that we consider doing a tribute to bands and albums from that country; still we don't know how or what it will include.
The band that we're bringing you today is called Exploiting the Prophets. Not very often mentioned around the net and not much to be found about them. We're only going to say that they come from the town of Tilburg and that they were originally named Exploiting the Profits. They have had three releases on Eksakt Records (Miners of Muzo, Soviet Sex, etc) of which the first one was on tape, entitled "Thin King Man" in 1983. Then the LP "Code of Coincidence" followed in 1984 and finally the mini LP "The Thaw" came out in 1985. We should give credit for our sources about the info mentioned above; EtP discography on Discogs and an older post about the two latter releases on Phoenix Hairpins blog which were extremely helpful. We chose to upload a fresh rip of the two vinyl releases plus a 128 kbps rip of the "Thin King Man" tape found on soulseek.
Exploiting the Prophets are one of those bands whose style you gotta love because it gives you the joy of re-discovering good music and at the same time it gives you the hope that there are still more good tunes out there that you haven't discovered yet. From the two viny releases, "The Thaw" mLP has got a darker music style, whereas the "Code of Coincidence" contains some experimentations, therefore it is less direct. Nevertheless, we guarantee that you will love them both as they illustrate the birth of pure creativity and inspiration, not to mention that both vinyl releases are actually two pieces that complete each other as in a jigsaw puzzle.
Songs like "Raymond's Room", "All of It...For Life", "Laschy", "Quiver Circle", "Glow Reality Shock Sigh" and more, are the kind that take you by surprise every single time and never disappoint you.
We wish you a good listening to these! We'd love to see your comments about EtP.

Drowning Pool: Drowning Pool LP 1987, Scarface Charley Records plus Nierika mini-LP 1988, Viva Records

Για το τέλος του 2012 είπαμε να ανεβάσουμε κάτι εξαιρετικό στο οποίο είχαμε αναφερθεί απλώς επιγραμματικά όταν ανεβάσαμε την συλλογή "The Fundamental Hymnal" της Fundamental Records. Ο λόγος γίνεται για το συγκρότημα των Drowning Pool από το Los Angeles των Η.Π.Α., γνωστό σε πολλούς που έχουν εντρυφήσει από καιρό στην ανεξάρτητη indie σκηνή των Η.Π.Α., αλλά και τα παρεμφερή σχήματα των Savage Republic, Red Temple Spirits, BPeople, Toiling Midgets, κ.α.. Τα "Drowning Pool" του 1987 και το "Nierika" mini-LP του 1988 θα είναι -μάλλον- το τελευταίο post για το 2012. Οι Drowning Pool κατέχουν μια ξεχωριστή θέση στις μουσικές που μας αρέσουν και θεωρούμε πως είναι ένα από τα συγκροτήματα που το αγαπήσαμε κυρίως για την ιδιαίτερη μουσική του αλλά και την αίσθηση/ατμόσφαιρα που αποπνέει κάθε τους τραγούδι ξεχωριστά. Αν θυμάστε το instrumental "Black Baghdad" από τη συλλογή που προαναφέραμε έχει ένα ιδιαίτερο και μυσταγωγικό χαρακτήρα. Εν ολίγοις, η μουσική των Drowning Pool είναι ένα αμάλγαμα διαφορετικών ήχων και επιρροών που θα μπορούσε να ξεκινά από παγανιστικούς ύμνους αυτόχθονων Αμερικανικών φυλών, να δανείζεται το στυλ και το ηχόχρωμα της post punk και πειραματικής ανεξάρτητης new wave της δεκαετίας του 80, αλλά και θα μπορούσε εν τέλει να ξεκινά κάτι ολότελα καινούργιο και ολόφρεσκο. Το καλό με την Αμερικάνικη σκηνή είναι πως ποτέ δεν παύει να εκπλήσσει, πάντα βρίσκεται ένα βήμα μπροστά με νέους και πάντα γνώριμους ήχους. Όπως προείπαμε, η μουσική των D.P. αποπνέει ένα μυσταγωγικό και ταυτόχρονα ηχητικά πλούσιο χαρακτήρα, θα λέγαμε παρόμοιο με τα συγκροτήματα της 4AD Records και πιο κοντά στους δραματικούς και σκοτεινούς Cindytalk.

Κατ' αρχήν, οι D.P. αφού κυκλοφόρησαν κάποιες κασσέτες (υλικό εκ των οποίων αποτελείται το ημιεπίσημο "Untitled" LP-εναλλακτικός τίτλος "Bloody Boy" [1986]), στη συνέχεια κυκλοφόρησαν το ομώνυμο "Drowning Pool" LP [1987] ή όπως αλλιώς είναι γνωστό "The Green Album". Ακολουθούν τα "Nierika" mini LP [1988] και το "Aphonia" LP [1989]. Κάπου στο 1987 παρεμβάλλεται και η διπλή συλλογή "Satori" που περιέχει πρώιμα κομμάτια και αρκετά άλλα από τις δύο κυκλοφορίες του 1987 και 1988. Προς το παρόν θα επικεντρωθούμε στα "Drowning Pool" και "Nierika" που έχουμε στην κατοχή μας.
Στο ομώνυμο άλμπουμ του 1987 υπάρχουν κάποια από τα καλύτερα κομμάτια τους. Στ' αλήθεια, μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς το "Romans" το λιγότερο επικό, το "What of Singing Birds" αιθέριο και μελωδικό και το "Open Palms" σπαρακτικό - και τα τρία αυτά κομμάτια υπερβαίνουν τα υλικά όρια του δίσκου και ασυνείδητα μεταφέρουν την μουσική των D.P. σε ένα διαφορετικό, απόκοσμο επίπεδο. Το παράξενο "Broken Jawed Woman Sings" φέρνει στο νου τελετές αυτόχθονων φυλών της Αμερικής και συνδυασμό φωνητικών ασκήσεων, παρακάτω το "Edith, Hold Out Your Hand" ίπταται αιθέριο στα ίδια σκοτεινά και σχεδόν ψυχεδελικά μονοπάτια και το "Paradise Found" κινείται στην ίδια δραματική φλέβα όπως το "Open Palms". Τα υπόλοιπα κομμάτια είναι εξίσου σημαντικά αφού διατηρούν την ενότητα του δίσκου σε αυτό το σκοτεινό και παράδοξα αισιόδοξο concept. Στην τελειότητα αυτού του απόκοσμου και υγρού concept περαιτέρω συντελούν και τα αιθέρια φωνητικά (αλλά και οι στίχοι) του Andrew Crane και η άψογη ενορχήστρωση των Adam Elesh στην κιθάρα, Brett Smith στο μπάσσο και Jon Thomas στα τύμπανα.
Ομοίως, στο mini-LP "Nierika" εξακολουθεί να καλλιεργείται η ίδια ονειρική ατμόσφαιρα, αρχικά με το ορχηστρικό "House of Dreams" και έπειτα με το "Trueblood" το οποίο ο ήχος του μπάσσου ξεχωρίζει και μαζί με τις γνώριμες echo/chorus κιθάρες δίνει την τέλεια αίσθηση του βάθους, ενώ διαμέσω του "Shadows" στρώνει το δρόμο για το επίσης επικό επτάλεπτο "Nierika", ένα κομμάτι που δεν αποκαλύπτεται στο πρώτο άκουσμα, χρειάζεται να το ξανακούσετε. Εξαιρετική η δουλειά στο μπάσσο και τις κιθάρες, στο γνώριμο ατμοσφαιρικό ύφος, κατά τι λιγότερο απόκοσμο και περισσότερο γήινο σε προσέγγιση. Προσέξτε πως εξελίσσεται και κλιμακώνεται το κομμάτι από το τρίτο λεπτό και μετά, είναι καταπληκτικό.
Ελπίζουμε πως η ανάρτηση αυτή θα δώσει μια ολοκληρωμένη εικόνα των Drowning Pool κυρίως σε αυτούς που είναι ακόμα ανυποψίαστοι για αυτή τη μουσική. Πράγματι, οι D.P. ενσωματώνουν τόσα διαφορετικά μουσικά ακούσματα που είναι λογικό να αρέσουν σε πολύ κόσμο αλλά και να καταπλήξουν εξίσου αρκετό. Μακάρι η μουσική να έκλεινε τις πληγές που άφησε το 2012, μακάρι να ήταν τόσο εύκολο, όμως πιστεύουμε πως αφήνουμε για πάντα πίσω αυτή την δύστροπη και δίσεκτη χρονική περίοδο και την ξορκίζουμε με μουσική κοιτώντας το άγνωστο μέλλον με αισιοδοξία. Άραγε θα μάθουμε κάτι από το παρελθόν;
Θα δείξει...θα τα πούμε με το καλό τις πρώτες ημέρες του 2013. Να είστε καλά.

                       Ένα link και για τα δύο αρχεία - Same link for both files.


Drowning Pool: Drowning Pool a.k.a. The Green Album LP (Scarface Charley Records-1987)

[ripped by The Psychopomp]

01. Romans
02. What of Singing Birds?
03. Open Palms
04. Pogrum
05. Broken Jawed Woman Sings
06. New Tremblin' Fingers
07. Edith, Hold Out Your Hand
08. P.E. 26
09. Paradise Found

Drowning Pool: Nierika mini-LP (Viva Records-1988)

[ripped by The Unspeakable]

01. House of Dreams
02. Trueblood
03. Shadows
04. Master Rebra
05. Nierika
06. House of Dreams (reprise)

ENG: We have chosen to post some extraordinary music for the end of 2012. We had already referred to the band hosted today when we posted "The Fundamental Hymnal" compilation. We are talking about the Drowning Pool from Los Angeles, U.S.A. who are definitely among the favourites of those who are already into the American alternative-indie music scene and other similar bands such as Savage Republic, Red Temple Spirits, BPeople, Toiling Midgets and more. It seems that Drowning Pool's "Drowning Pool" LP (1987) and "Nierika" mini-LP (1988) will be our very last post for 2012. We have a soft spot for Drowning Pool's music and that is because of their unique music style and the sense of atmosphere that each and every song reveals. Recall the song from "The Fundamental Hymnal" compilation we mentioned above, entitled "Black Baghdad", it has this unique and ceremonial style which is the exact trademark sound of Drowning Pool. In short, their music is an amalgam of various sounds and influences that could possibly involve tribe-like pagan-ceremonial chants, and/or the coloursound of the post punk and experimental new wave scene of the 80s, and/or altogether something entirely new and innovating. We find that the specific American indie scene is always one step ahead and keeps surprising us with both new and somewhat familiar sounds. As we have already mentioned, D.P.'s music retains a sacramental and atmospheric quality very similar to the 4AD Records set of groups; our personal estimation is that they are closer to Cindytalk.
To begin with, D.P. had already produced a few tapes and an early "Untitled" LP also known as "Bloody Boy" [1986] by the time they released their proper full-length "Drowning Pool" LP in 1987. It is commonly known as "The Green Album" because of its distinctive deep green colour on the cover - along with a photo of a spiral staircase. Then "Nierika" mini-LP (1988) followed, as well as the instrumental LP "Aphonia" (1989). The exceptional double LP compilation "Satori" came out around 1987 comprising of early releases as well as songs from "Drowning Pool" LP and "Nierika" mini-LP. For the time being we have focused on those two releases ("Drowning Pool" and "Nierika") whose vinyl versions we possess.
In the same-titled LP of 1987 we find some of their best songs ever, it's a fact that it is a real gem. How else can one classify songs such as "Romans", being no less than an epic; songs like the ethereal and lyrical "What of Singing Birds" and the agonizing "Open Palms". Εspecially those three tracks seem to transcend the music out of the material restrictions of vinyl into a totally outworldly level. Next, the strange "Broken Jawed Woman Sings" brings some tribal chants to mind along with some voice exercises. Furthermore, "Edith, Hold Out Your Hands" floats like an ethereal being in obscure, almost psychedelic fumes. Last but not least, "Paradise Found" draws into the same dramatical vein as "Open Palms". The rest of the songs we don't mention here are equally as important as far as the wholeness of the record is concerned - regarding this dark and paradoxically optimistic theme. What perfects this eerie and "humid" concept is also the great vocals (and lyrics, too) provided by Andrew Crane as well as the excellent atmospheric arrangement by Adam Elesh (guitar), Brett Smith (bass) and Jon Thomas (drums).
Subsequently, the same oneiric atmosphere applies to the mini-LP "Nierika"as well. At first with the instrumental "House of Dreams", then with "Trueblood" on which the bass alligns perfectly with the echo/chorus guitar, thus, incorporating greater sound depth. Then, "Shadows" paves the way for the outstanding seven minute epic "Nierika", a song that doesn't reveal itself right away, but takes its time as it incorporates excellent guitar arrangement and bass playing skills, somehow in less eerie yet more melodic and earthly approach. Pay attention on how the song climaxes amazingly from the third minute on.
We hope that this post will offer a fuller taste of Drowning Pool, especially to those who are still unaware of this music. It's a fact that D.P. incorporate so many different elements and as a consequence they are a favourite band to many, however they never cease to astonish us.
We wish that music would be able to heal the wounds of the previous year - if only it were so easy... We believe that since we're leaving this wayward leap year behind and exorcising it with more music, we're still having our minds set towards the unknown tomorrow in an optimistic manner. Are we ever going to learn from the past?
Time will tell... we will be with you again in 2013. Be well !!!

Magic de Spell: A Body in A Snare, 1983 Music Box

Οι Magic de Spell της εποχής 1980-1985 είναι ίσως ένα από τα πιο σημαντικά σχήματα στο χώρο της Ελληνικής ανεξάρτητης σκηνής. Είχαμε παλιότερα παρουσιάσει τη συλλογή της Music Box "The Best and the Rest" που περιέχει αρκετά ακυκλοφόρητα τραγούδια τους και υποσχεθήκαμε πως κάποια στιγμή θα κάναμε ένα αφιέρωμα στην υπόλοιπη διαθέσιμη δισκογραφία. Έτσι, αρχίζουμε από το ντεμπούτο "A Body in A Snare" το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1983 επίσης στην Music Box. Αν εξαιρέσει κανείς την φτωχή παραγωγή και την ιδιότυπη προφορά της Αγγλικής γλώσσας δηλαδή τα κύρια αρνητικά χαρακτηριστικά όλων των Ελληνικών συγκροτημάτων εκείνης της περιόδου, τα οκτώ κομμάτια του "A Body in A Snare" θα μπορούσαν άνετα να χαρακτηριστούν ως κλασικά, ανυπέρβλητα και καινοτόμα. Το πρώτο αυτό άλμπουμ συγκαταλέγεται σε αυτά που εμείς εδώ στα 10.000 Μάτια θεωρούμε πως πρέπει να επανεκδοθούν/επανακυκλοφορήσουν άμεσα.

Στο "A Body in A Snare" δεν περισσεύει κανένα από αυτά τα οκτώ σπαρταριστά κομμάτια. Από τις πρώτες κιόλας νότες του καθίσταται γνωστό πως οι Magic de Spell μοιάζουν να αποκηρρύσουν το πρόσφατο punk παρελθόν και αγκαλιάζουν το -τότε πρωτόγνωρο- new wave/minimal synth είδος - είναι προφανείς οι επιρροές των O.M.D., Ultravox, κ.α. συγκροτημάτων της εποχής (πράγμα που φάνηκε περισσότερο αργότερα στο τρίτο LP "Cpt. Blind"). Οι λιτές συνθέσεις δένουν άψογα με τα ψυχρά-αποστασιοποιημένα φωνητικά του τραγουδιστή Μιχάλη Ασλάνογλου. Επίσης, οι στίχοι μοιάζουν και αυτοί να είναι στο πνεύμα της εποχής (1982-1983) με νωπά τα ίχνη της πάνκ αμφισβήτησης κυρίως στα "Brainwash" και "Religion Uber Alles". Εξαιρετική δε είναι και η επανεκτέλεση του "Poor Johnny's Lonely Blues" σαφώς διαφοροποιημένη από αυτήν στο 7'' e.p. "Nightmare" του 1981. Τέλος, τα "Faces", "(And the Burned) Puppet" και "A Body in A Snare" που αφορούν περισσότερο προσωπικές/υπαρξιακές αναζητήσεις, καθιστούν αυτόν το δίσκο αξεπέραστο για τους Magic de Spell, καθώς πρόκειται για μερικά από τα καλύτερα και πιο αλησμόνητα τραγούδια της πρώτης περιόδου τους. Ποιός στ' αλήθεια μπορεί να ξεχάσει στίχο σαν τον "I wanna live for you, I wanna die for me, so many reasons to be fond of lunatics" [από το "(And the Burned) Puppet"]. 'Οπως και να έχει πάντως, ακριβώς 30 χρόνια μετά την κυκλοφορία αυτού του δίσκου, και ενώ ο χρόνος έχει παρασύρει τα πάντα στο πέρασμα του, κάποια άλμπουμ σαν το "A Body in A Snare" επιμένουν να μην απογοητεύουν. Καλή ακρόαση.


Magic de Spell: A Body in A Snare (Music Box-1983)

01. Faces
02. Nightmare
03. Brainwash
04. Religion Uber Alles
05. (And) The Burned Puppet
06. Poor Johnny's Lonely Blues
07. A Body in A Snare
08. Crime

ENG: Magic de Spell of the early 80s period may have been one of the most important bands of the Greek Alternative scene. In the past we had presented a compilation of their work ("The Best and the Rest") which was comprised of well-known songs as well as a few unreleased ones. Back then we promised that we would pay homage to the available discography (the 3 first LPs) in due time. And that is exactly what we're doing, starting with the debut LP "A Body in A Snare" which was released in January 1983 via Music Box label. Despite of the poor sound production and the peculiar English accent, which by the way were the two main negative characteristics of almost all the Greek bands of the period, the eight songs of the "A Body in A Snare" LP could have been placed among the new wave classics, as they are unexcelled and innovative, at the same time. For these reasons, that first album is included among the LPs we believe that should be reissued/re-released sometime soon.
In the "A Body in A Snare" LP there aren't any songs to be left aside. It is made known even from the first tunes that Magic de Spell have renounced their former 'punk' identity, embracing the novelty of (then) new wave/minimal synth genre. Their music has obviously been influenced by the likes of O.M.D., Ultravox, Fad Gadget, just to mention a few. Moreover, these distinct influences are even more evident in the "Cpt. Blind" LP. Anyway, the songs of "A Body in A Snare" are excellent in their doric and austere structure invigorated by Mihalis Aslanoglou's cold and detached singing. Also, the lyric themes are more or less in the spirit of the period still ifluenced by the punk attitude, most vividly expressed in "Brainwash" and "Religion Uber Alles". Also, there's a new outstanding version of "Poor Johnny's Lonely Blues" a lot different from the one that was in "Nightmare" 7'' e.p. of 1981. Additionally, there are some more great tunes: "Faces", "(And the Burned) Puppet" and "A Body in A Snare"; both of them touch personal and existential themes. All the above have made this record insuperable even for Magic de Spell, as it contains some of the most memorable songs of that early period. Who can really forget this line: "I wanna live for you, I wanna die for me, so many reasons to be fond of lunatics" [from "(And the Burned) Puppet"]? All in all, 30 years have passed since the release of this gem and time has taken away everything within its pass, nevetheless, certain LPs like "A Body in A Snare" still sound as great and fresh, never disappointing. Have a good listening to this one!

Trespass: Strange Times 1988, RCA-BMG [plus some more]

Η δεκαετία του 80 ήταν οπωσδήποτε μια παράξενη εποχή και οι Trespass το είχαν αντιληφθεί και ονόμασαν το μοναδικό τους άλμπουμ "Strange Times" προς τιμή εκείνων των παράξενων καιρών. Καθώς γράφουμε την παρουσίαση του δίσκου των Trespass συνειδητοποιούμε ότι ο τίτλος ταιριάζει απόλυτα στο παρόν. Πως αλλιώς να περιγράψει κανείς το παρόν της Ελλάδας σε Κρίση πολλών επιπέδων; Από τη μία η οικονομική κρίση την οποία η κυβέρνηση αντιμετωπίζει με περισσότερη λιτότητα και ο λαός υποφέρει από την φτώχεια και την εξαθλίωση, ενώ από την άλλη μια σκοτεινή ναζιστική οργάνωση με λαμπερό όνομα εκμεταλλεύεται τη δυσχερή οικονομική κατάσταση, την ξενοφοβία... Παράξενοι Καιροί στ' αλήθεια! Λίγες φορές θα μας ακούσετε να αναφερόμαστε σε πολιτικά θέματα μέσα από τα 10.000 Μάτια, όμως μας συνεπαίρνει το ορμητικό ρεύμα των καιρών. Αλλά ας πάμε πίσω στη μουσική των Trespass.

Οι Trespass είναι η φυσική συνέχεια του θρυλικού new wave/minimal synth σχήματος Alive She Died οι οποίοι έτυχαν cult αναγνώρισης στα Αθηναϊκά club στα μέσα της δεκαετίας του  '80 και δυστυχώς το μόνο που κυκλοφόρησαν ήταν μία κασέτα με τίτλο "Viva Voce" (1985) την οποία μπορείτε να κατεβάσετε εδώ. Οι Alive She Died μετονομάστηκαν σε Trespass όπου παρέμεινε η τραγουδίστρια Δάφνη Γερογιάννη και ο Ξενοφώντας Ξένιος στην κιθάρα και τα πλήκτρα, πλαισιωμένοι από τους Γιώργο Μπουσούνη (πλήκτρα), Άρη Ζαράκα (κιθάρα) και Γιώργο Κολλιόπουλο (τύμπανα). Οι Trespass έχουν λίγα κοινά στοιχεία με τους Alive She Died, αφού η συνθετική προσέγγισή τους είναι πιο mainstream. Όμως το αποτέλεσμα δεν είναι καθόλου απογοητευτικό αν κρίνει κανείς από τις καλοδουλεμένες συνθέσεις αλλά και την πάντα αισθησιακή φωνή της Δάφνης Γερογιάννη - η οποία πολύ αργότερα συμμετείχε στο ηλεκτρονικό σχήμα των Atria. Επιπλέον, οι Trespass είναι το 2ο Ελληνικό συγκρότημα μετά τους Λευκή Συμφωνία που εμφανίστηκαν με video-clip στο κανάλι MTV το 1990. Συνολικά το LP έχει αρκετά αξιόλογα κομμάτια τα οποία κινούνται σε ύφος new wave με ελαφρές progressive rock παρεκλίσεις ("The Day After the Battle"). Ξεχωρίζει το "Strange Times" (του οποίου το video-clip παίχτηκε από το MTV), καθώς και τα "Queen of Dreams", "Colours of Love", "Ultimate Cause" και οπωσδήποτε το νοσταλγικό "Last Day of Schools" το οποίο είναι ένα από τα κομμάτια που είχαν γράψει ως Alive She Died. Μαζί με το άλμπουμ έχουμε συμπεριλάβει ένα bootleg ντοκουμέντο των Trespass επί της σκηνής και ένα e.p. τους με τίτλο "Moving Sound" από το 1987-στο ίδιο αρχείο. Ουσιαστικά, το "Moving Sound" είναι παλιότερη εκτέλεση του "Colours of Love". Ευχόμαστε καλή ακρόαση!!



Trespass: Strange Times (RCA-BMG, 1988)

01. Strange Times
02. Girls
03. Queen of Dreams
04. The Day After the Battle
05. Colours of Love
06. Ultimate Cause
07. Last Day of Schools
08. A War Song

ENG: Definitely, the 80s were a strange era and having realised that, Trespass named their sole LP "Strange Times" to honour that period. Upon writing thε review of the aforementioned LP we happen to realise that the present times are also strange times. The title fits perfectly to Greece's situation today. How else one can describe present time Greece going through a multilevel Crisis? One one hand, there's the economic recess treated with austerity measures and memorandums (??) by a government that is deaf towards the needs of a people who suffers, being on the verge of poverty. On the other hand, there's a dark nazi organisation with a shiny name that has taken advantage of the difficult situation including xenophobia (perhaps an opportunity?) claiming the fruits... These are Strange Times, indeed. This is one of the few times that you might read politic talk in 10.000 Eyes, but what can we do? We are impulsed by the raging stream of our times. But let us go back to the music of Trespass.
Trespass are the natural continuation of the legendary new wave/minimal synth band called Alive She Died who enjoyed cult recognition during the mid-80s around the Athenian clubs. Alive She Died had only one (self) release on tape entitled "Viva Voce" in 1985 (if you are interested, you may find it here). Daphne Gerogianni (voice) and Xenophon Xenios (guitar, keyboards) transformed Alive She Died into Trespass with the help of Giorgos Boussounis (keyboards), Aris Zarakas (guitars) and Giorgos Kolliopoulos on drums. The music of Trespass doesn't really have too much in common with that of Alive She Died due to the fact that Trespass have a more mainstream approach. Nevertheless, the outcome isn't disappointing at all judging from the well-worked compositions and the -always sensual- voice of Daphne (who eventuall in the late 90s formed the electronic duo Atria). By the way, Trespass were the second Greek group whose video-clip was broadcast on MTV in 1990 (Lefki Symfonia were the first one). Overall, the LP "Strange Times" has some notable new wave songs with minor progressive rock deviation ("The Day After the Battle"). Also, some others that stand out are "Strange Times" (their one and only MTV appearance), "Queen of Dreams", "Colour of Love", "Ultimate Cause" and definitely "The Last Day of Schools" which was originally an Alive She Died demo song. We have included a bootleg recording of Trespass on stage plus "Moving Sound" ep from 1987 in the same file with the LP. For the record, "Moving Sound" is actually the older version of "Colours of Love". Have a good listening to those ones!