Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

Villa 21: Men Of Clay 1985, Creep Records

Πριν από ένα χρόνο -ίσως και περισσότερο- είχαμε παρουσιάσει τον πρώτο δίσκο των Villa 21 με τίτλο "A Ghost On the Move". Σήμερα θα παρουσιάσουμε το δεύτερο άλμπουμ τους που κυκλοφόρησε επίσης στην Creep Records το 1985 με τον τίτλο "Men Of Clay". Το εν λόγω άλμπουμ είναι κατά την ταπεινή μας γνώμη ισάξιο, αν όχι καλύτερο από το πρώτο. Ηχογραφήθηκε ζωντανά στο στούντιο και διατηρεί την ενέργεια μιας ζωντανής εμφάνισης σε όλη του τη διάρκεια. Άψογη ενορχήστρωση και εκτέλεση των τραγουδιών αρχής γενομένης από το ομώνυμο "Men Of Clay" που κυριολεκτικά 'σπάει κόκκαλα': "Men of clay fear not to pray..." και μόλις μια ανάσα μας χωρίζει από το το επίμονο τρέμολο στο μπάσο και τα χειμαρρώδη τύμπανα που καθοδηγούν αυτόν τον καταπληκτικό post punk δίσκο. Οι κιθάρες στριγγλίζουν από αγωνία ενώ ο Κώστας Ποθουλάκης ο οποίος απαγγέλει τους στίχους του σχεδόν σαν να προσπαθεί να εξορκίσει τον θάνατο, τη ζωή, τον έρωτα, την προδοσία, την μοναξιά... Μετά τα εξίσου καταπληκτικά "Meaning" και "Creature" έρχεται μιά ακόμη έκπληξη. Η επανεκτέλεση του δεύτερου τους single "Move" σε σχεδόν επτάλεπτη διάρκεια. Η ενέργεια που περιγράψαμε πιο πάνω διακατέχει και το νέο "Move", Ακούγοτάς το λίγο-πολύ καταλαβαίνουμε πως θα ήταν οι Villa 21 στη σκηνή, όσοι δεν προλάβαμε να τους δούμε ποτέ. Κι όμως εξήμισυ λεπτά περνούν πολύ γρήγορα...και το θορυβώδες "Still Can Burn" παίρνει τη σκυτάλη, φιλοδοξώντας να δώσει περισσότερη ενέργεια στον δίσκο. Όλα τα όργανα μοιάζουν σαν να παραβγαίνουν, με το μπάσο να είναι νικητής, έπειτα τα φωνητικά στη δεύτερη θέση, γεμάτα οδύνη. Γνώριμες μελωδίες επανέρχονται με το "New Days" που χαλαρώνει κάπως τους ρυθμούς σε ένα αργόσυρτο χορό με ξαφνικές μα παροδικές "εκρήξεις". Στο ίδιο μοτίβο κινείται και το "Birth". Τέλος, το πένθιμο "Damnation" ξεκινά με την κιθάρα που δεν ξεχωρίζει από την επίσης θρηνητική κραυγή του Ποθουλάκη η οποία μεταμορφώνεται σιγά σιγά σε τραγούδι...
Πρέπει εδώ να πούμε πως το LP "Men Of Clay" στέκεται στο χρονικό σημείο της μετέπειτα εξέλιξης του συγκροτήματος σε ένα καθαρόαιμο rock 'n' roll σχήμα με έντονες garage αποχρώσεις. Από εδώ και μετά οι Villa 21 ακούγονται αρκετά διαφορετικοί, καθόλου κακοί βέβαια και εννοείται πως θα ξανατιμήσουν το blog μας με τις υπόλοιπες κυκλοφορίες τους. Καλή ακρόαση λοιπόν, σίγουρα θα απολαύσετε αυτή τη δισκάρα.


Villa 21: Men Of Clay (Creep Records, 1985)

01. Men Of Clay
02. Meaning
03. Creature
04. Move
05. Still Can Burn
06. New Days
07. Birth
08. Damnation


ENG: About a year ago or even more, we presented Villa 21's first album "A Ghost On the Move". Today we bring their second LP also released by Creep records in 1985 and entitled "Men Of Clay". By the way, we humbly support the idea that this second LP is equivalent to the first if not better than the first. The album was recorded in one day live session at the studio, preserving the energy of a live performance all the way through. Nevertheless, the arrangement is effective in conveying the original style of Villa 21 even from the homonymous track "Men Of Clay" that literally "kicks ass": "Men of clay fear not to pray..." and just a breath away here comes the persistent trembling yet powerful sound of the bass guitar along with the roar of drums leading this excellent post punk music. The guitars scream in agony following the voice of Costas Pothulakis. He recites his verses almost as if he is trying to exorcise life, death, pain, love, betrayal, loneliness... After the equally great "Meaning" and "Creature" follows a surprise; there's a new version of their second single "Move"rambling on for almost 7 minutes. We believe that Villa 21 had been a great live band, too bad we never had the chance to enjoy them, yet this record should be reminiscent of their legendary stage performances. Nevertheless, seven minutes go by very fast and the noisy and violent post punk anthem "Still Can Burn" enters side Two. One might think that the instruments are involved in some kind of a race and the bass guitar is the winner, then Pothulakis' voice comes next striving with agony. Some familiar tunes swirl around as "New Days" and "Birth" are slowing down a bit. Finally, the mournful "Damnation" begins with the shrieking vocals which eventually become singing..."Ow-how, Ow-how"....
We must say here that after releasing the "Men Of Clay" LP Villa 21 gradually mutated into a rock n' roll/garage band. No matter what, we will post more of their work in the near future. Have a good listening to this one, we are certain that you will enjoy this great music.

6 σχόλια:

  1. Yes, it is my most favourite from Villa 21. I love their first singles too. Great sound, great songs, great feeling.
    Be well Panagiotis, thanks for the comment

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. To Slow Pulse Girl: Thanks for the comment!!! By the way, I love your blog and the work you've done there, you and the other nightmare deviants.
    See you around!!



    To Samakos9: You are welcome my friend, I suppose you are Greek and a great fun of this wonderful music!!

    -The Psychopomp...

    ΑπάντησηΔιαγραφή