Η Ισχύς εν τη Ενώσει / Unity is Strength

Η Ισχύς εν τη ενώσει

Πέντε (5) συγκροτήματα σε κοινή συναυλία με σκοπό τη βοήθεια του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού

Η μουσική είναι αυτή που μας ενώνει αλλά αυτό δεν είναι τίποτα αν δε νοιαζόμαστε για την κοινωνία.

Μπορεί να ακούγεται ως άλλη μια κίνηση και όντως τέτοια είναι. Αυτό που δύναται και μπορεί να κάνει το ελληνικό underground το ποιεί με το χέρι στην καρδιά και χωρίς πολλούς φανφαρονισμούς.

Είχαμε διαπιστώσει πολλοί από εμάς (μουσικοί, ηχολήπτες, μουσικοί δημοσιογράφοι) ότι το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού είναι ένας φορέας που επιτελεί όχι μόνο αναγκαίο στην κοινωνία ρόλο αλλά κινείται και με μια παροιμιώδη θέληση και αυταπάρνηση για ανυστερόβουλη προσφορά προς την κοινωνία. Την ίδια στιγμή οι ελλείψεις στα φάρμακα είναι σε όλους γνωστές, γι αυτό και αποφασίσαμε μερικά (5 για την ακρίβεια) συγκροτήματα που έχουμε μεταξύ μας φιλικές και μουσικές σχέσεις να κάνουμε κάτι προς βοήθεια του φορέα.

Έτσι 5 μπάντες, οι Μαύρες Κωμωδίες, Stonemouth, New Zero God, The Illusion Fades και οι Penny Dreadful να κάνουμε μία συναυλία της οποίας τα έσοδα θα πάνε εξ ολοκλήρου στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού για να αγοραστούν φάρμακα τα οποία θα διατεθούν για τις ανάγκες των ασθενών του Ιατρείου.

*Η συναυλία θα γίνει την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου στο Holy Wood Stage (Λεωφ. Βουλιαγμένης 289, Αγ. Δημήτριος).

*Η τιμή του εισιτηρίου είναι 3 euro.

*Οι πόρτες ανοίγου στις 20.00 και η συναυλία θα ξεκινήσει τις 21.00

Ακολουθούν μερικές γραμμές πληροφορίας για την κάθε μπάντα>

*Οι The Illusion Fades υπάρχουν από τις αρχές της δεκαετίας του 90 και έχουν συνολικά 7 επίσημους δίσκους, εκ των οποίων ο τελευταίος στη γερμανική Pandaimonium

* Oι Μαύρες Κωμωδίες ξεκίνησαν το 2010 από τον Μιχάλη Γαλαίο (πρώην Ερεβος, Lost Bodies) και στο ηχητικό rock/ψυχεδελικό τοπίο τους χρησιμοποιούν στίχους, μεταξύ άλλων, από Baudelaire, Rimbaud και Καζαντζάκη.

* Οι Penny Dreadful απηχούν τον Αμερικανικό Νότο αλλά και τον Αυστραλέζικο ήχο των 90s ενώ στους στίχους τους κυριαρχούν σκοτεινοί χαρακτήρες. Το ντεμπούτο τους με τίτλο Deadwood κυκλοφόρησε τον Οκτώβρη του 2013.

* Oι New Zero God σχηματίστηκαν το 2006 από πρώην μέλη των Flowers Of Romance και Nexus. Έχουν κυκλοφορήσει 3 full length δίσκους, ένα 7” (Destination Unknown) και τα digital singles Second Chance και The Night Calls Your Name (digital).

* Οι Stonemouth γεννήθηκαν το 2012. Το ιδιότυπο μουσικό κράμα των Stonemouth  αποτυπώνει βιώματα και απόηχους της έκρηξης των ηχοχρωμάτων του ‘80 και του ‘90.

Αυτά τα ολίγα και σας περιμένουμε για να μιλήσουμε, ακούσουμε, συζητήσουμε και (γιατί όχι;) να χαμογελάσουμε.

         ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

                       ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

(ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10:00-20:00) και (ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00-14:00)

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 210 9631950

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης (δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού, 200 μέτρα από την Τροχαία Ελληνικού)

Ιστοσελίδα: http://www.mkiellinikou.org

Email: mkiellinikou@gmail.com

Party Boys: No Aggro LP 1984, L' Invitation Au Suicide

Να τι θεωρούμε ένα ξεχωριστό τρόπο να αποχαιρετήσει κανείς το 2013! Το άλμπουμ "No Aggro" των Party Boys δεν έχει ανάγκη από πολλά λόγια, απλούστατα γιατί ο δίσκος αυτός μιλάει από μόνος του, αλλά και μέσω της φήμης του φυσικά. Ήταν υποχρέωσή μας να τον αναρτήσουμε για σας αφού μάλιστα είναι κάπως δύσκολο να εντοπιστεί αυτόν τον καιρό διαδικτυακά. Άλλωστε οι περισσότεροι από εσάς - και γιατί όχι όλοι; - πρόκειται να εκτιμήσετε δεόντως τη χειρονομία μας καθώς αυτό το θρυλικό άλμπουμ ουσιαστικά περιέχει την "πρώτη ύλη" από την οποία φτιάχτηκε μεγάλο μέρος της αμερικάνικης ανεξάρτητης rock σκηνής. Πέρα από το γεγονός πως οι Party Boys κατάγονται από το Los Angeles δεν θα πούμε περισσότερα, αφού στο διαδίκτυο θα βρείτε αρκετές πληροφορίες για αυτούς. Γεγονός είναι πως το άλμπουμ τους αυτό κυκλοφόρησε αρχικά το 1981 από την Independent Projects, η δε ψηφιοποίηση μας έγινε από την επανέκδοση της Γαλλικής L'Invitation Au Suicide που κυκλοφόρησε το 1984.
Απολαύστε ξανά τους γνώριμους χαοτικούς ρυθμούς: ό,τι ακούγεται σαν Joy Division, μα δεν είναι. Ό,τι μοιάζει με ακούσματα των Savage Republic, ό,τι θα μπορούσε να είναι Normil Hawaiians, όμως δεν είναι...
Πράγματι, το LP "No Aggro" ξεχειλίζει από κλασικά post punk διαμάντια και με το άκουσμά τους, όποια μουσικά ακούσματα έχετε γευτεί μέσω του blog μας θα ενωθούν μεμιάς.
Σας ευχαριστούμε που εμπιστεύεστε και επισκέπτεστε το 'Ten Thousand Eyes' όλα τα προηγούμενα χρόνια. Υποσχόμαστε περισσότερη μουσική στο 2014.



Party Boys: No Aggro (L' Invitation Au Suicide-1984)

Rip Provided by Psychopomp

01. Jim Jones
02. Ode On A Grecian Urn
03. Ave Maria
04. White Trash
05. Victory
06. No Aggro
07. Nights Are Young/Days Are Old
08. Woodpecker
09. Mr. White



 

ENG: Here's what we consider a special way to bid 2013 a farewell! Party Boys' "No Aggro" LP needs no introduction simply because it is an album that speaks for itself and its reputation. It has been our obligation to post this legendary album for you since it's been a-hard-to-find on the net nowadays. Not to mention that most of you - and why not all of you - are going to appreciate the posting of "No Aggro" as it is full of that raw material that the American independent rock scene is made of. Let alone the fact that they came from the Los Angeles area, we aren't going to say much considering that there's lots of info about them on the net. Originally released on Independent Projects in 1981, our rip comes from the L'Invitation Au Suicide re-release of 1984.
Be happy to listen to that familiar chaotic rhythm once again, what sounds like Joy Division but it isn't, what has been the place where Savage Republic were nurtured, what could have been the Normil Hawaiians, yet it isn't...
Indeed, "No Aggro" is full of classic post punk, tribal driven gems and upon listening to this LP, most of the music you have already experienced through our blog, eventually will come together. Thank you all for trusting and visiting 'Ten Thousand Eyes' for all the past time - we promise you more music in 2014.

Dazibao: Les Musiques De La Honte LP 1987, V.I.S.A. Records

Οι Dazibao αποτελούν ένα ιδιόμορφο post punk σχήμα από τη Γαλλία με καταφανείς Αλγερινές καταβολές στη μουσική και τους στίχους τους. Ανεβάσαμε για σας το πρώτο ολοκληρωμένο LP με τίτλο "Les Musiques De La Honte" (The Music of Shame) το οποίο κυκλοφόρησε το 1987 από την ανεξάρτητη δισκογραφική VISA. Κύριο γνώρισμα των Dazibao είναι ο επιβλητικός ρυθμός (μπάσο/ντράμς) σε συνδυασμό με την καθαρή και παγερή κιθάρα, πλαισιωμένα με φωνητικά που σε στοιχειώνουν. Το άλμπουμ αποτελείται από δέκα τραγούδια που προσδίδουν ποικιλία, με τα καλύτερα από αυτά (κατά τη γνώμη μας) να είναι τα "Chameleon", "Allah El Watan El Malik", και "220 Days", χωρίς να υποτιμάμε τα υπόλοιπα. Την προσοχή μας επίσης τράβηξαν και δύο ακουστικά κομμάτια, τα "Rosy" και το εξαίσιο "Sherqui". Καλή σας ακρόαση!

Dazibao: Les Musiques De La Honte (V.I.S.A.-1987)
[Rip Provided by The Unspeakable]
 

01. Caméléon
02. Allah El Watan El Malik
03. Rosy

04. Sans Silence
05. Wonder Why
06. Central
07. 220 Days
08. Hit Kat Choufi
09. Huuruu Guuruu
10. Shergui


 

ENG: Dazibao were a peculiar post punk formation from France with evident Algerian roots in their music and lyrics. For your plasure we have uploaded their first LP "Les Musiques De La Honte" (The Music of Shame) which was released in 1987 via the independent label VISA. Dazibao's main features are the imposing rhythm section combined with the freezing-clear cut guitar that frame some impressive haunting vocals. The album consists of ten music gems which prove the band's diversity. The best ones (to our opinion) are "Chameleon", "Allah El Watan El Malik", and "220 Days", not to underestimate the rest. There are also another two songs which grabbed out attention for their acoustic output, "Rosy" and the splendid "Sherqui". Have a good listening to this one!

Noise Promotion Company: Catalog LP 1988, Ano Kato Records

Όπως έχουμε πει για τους Θεσσαλονικιούς Noise Promotion Company, πρόκειται για ένα από τα πιο αξιόλογα συγκροτήματα της Ελληνικής new wave/post punk σκηνής της δεκαετίας του 80. Το Μάϊο που μας πέρασε ανεβάσαμε το πρώτο τους LP με τίτλο "Silence!", στο οποίο διακρίναμε μια ιδιαιτερότητα σε funk/70's rock/new wave ηχοχρώματα. Φαίνεται πως στο πρώτο άλμπουμ συναντήθηκαν όλες οι επιρροές που είχε το σχήμα των NPC. Σήμερα αναρτούμε το δεύτερο (και δυστυχώς, τελευταίο) LP τους με τίτλο "Catalog" το οποίο κυκλοφόρησε το 1988, επίσης από την Ano Kato Records.
To "Catalog" είναι σαφώς πιο ώριμο και πιο εστιασμένο όσον αφορά την μουσική κατεύθυνση και ξεκάθαρα κινείται σε new wave/post punk φόρμες. Πρωταγωνιστούν οι πάρα πολύ καλές κιθάρες που κυριολεκτικά "ζωγραφίζουν", χτίζοντας εξαίσιες post punk συνθέσεις όπως τα "Four Hundred Flags", "Fanny Mays", "Walking Bomb". Στα "Friends", "Marnie" και "Melt in the Crowd" η διάθεση γίνεται πιο σκοτεινή και μελαγχολική. Φυσικά, δεν λείπει και η προσήλωση στη funk και στα 70's rock όπως συμβαίνει με το χαρακτηριστικό "I Wanna Be Nothing". Συνολικά είναι ένα άριστο και άκρως απολαυστικό άλμπουμ κυρίως λόγω της ζωντάνιας και της ενέργειας των άριστων μουσικών αλλά και των εμπνευσμένων συνθέσεων. Καλή ακρόαση.



Noise Promotion Company: Catalog (Ano Kato Records-1988)
[Rip provided by Psychopomp]

01. Four Hundred Flags
02. Fanny Mays
03. Friends
04. Marnie
05. I Wanna Be Nothing
06. Walking Bomb
07. Something Wrong
08. Melt in the Crowd

ENG: We have already mentioned Noise Promotion Company from Thessaloniki in a previous post as being one of the most noticeable bands of the greek new wave/post punk scene of the 80's. Back in May we posted the first of the two LPs entitled "Silence!" where we illustrated the band's persistence on funk, 70's rock related and new wave sounds. It appears that they had combined all their influences in that first LP. Today we are posting their second -and last- LP entitled "Catalog" which was released in 1988 through Ano Kato Records.
"Catalog" LP is clearly more mature than the preceding "Silence!" as it displays new wave and post punk music forms. There is great work invested in the guitar play that build exceptional compositions like "Four Hundred Flags", "Fanny Mays", "Walking Bomb" all in the post punk vein. In "Friends", "Marnie" and "Melt in the Crowd" there is a darker and moodier sound. Nevertheless, there's also an edge to the 70's funk as it shows in "I Wanna be Nothing". In total, "Catalog" is a pleasureable album due to its vivacity of the songs and the inspiration of the band. Have a good listening to this one.

DEMOCRACY IN SHACKLES

Δεν υπάρχουν πλέον αυταπάτες! Η Δημοκρατία στην Ελλάδα αφού διασύρθηκε για χρόνια, είναι πλέον αλυσοδεμένη και πεσμένη στα γόνατα. Για όσους δεν το έχουν καταλάβει, ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουν κατάματα το αυτονόητο: Στην αληθινή Δημοκρατία τα ΜΑΤ δεν εισβάλλουν τις κατασκότεινες ώρες για να "αποκαταστήσουν" την νομιμότητα. Δεν αποφασίζεται μεμιάς η απόλυση χιλιάδων για να ικανοποιηθούν οι αιματηρές ορέξεις των ισχυρών. Δεν ανατρέπονται εργασιακά δικαιώματα και κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών με μια υπογραφή ... Στην αληθινή Δημοκρατία δεν...
Όχι άλλες αυταπάτες! Μονάχα Αντίσταση!

 ΕNG: Now we're at last disillusioned! After being traduced for years, Democracy in Greece is finally shackled and fallen on its knees. For those who claim to be unaware, we believe it's time they faced the overt fact: In true Democracy the riot police wouldn't force restoration of legality at the black of night. In true Democracy the state wouldn't dismiss thousands in order to satisfy the mighty. In true Democracy the elected government wouldn't cross out labour rights which were achieved over the past decades with just a signature. In true Democracy...
No more delusions! Let's Resist!

Korova Milkbar: Super Sonic Death Trip mLP 1988, KMM Records

Για πρώτη φορά ακούσαμε τους Σουηδούς Korova Milkbar στο ελληνικό κρατικό ραδιόφωνο κάπου στα 1990, και από τότε δεν έχουμε ξεχάσει το όνομα του συγκροτήματος που μας έκανε τεράστια εντύπωση. Όταν μάλιστα συνειδητοποιήσαμε πως το όνομα αυτό προέρχεται από τις σελίδες του "A Clockwork Orange" ("Κουρδιστό Πορτοκάλι") του Anthony Burgess, ήταν δύσκολο να αγνοήσουμε όλες τις συμπτώσεις.
Η μουσική των Korova Milkbar που μας κέντρισε αρχικά το ενδιαφέρον είναι δυναμική και συνάμα ατμοσφαιρική, είναι εν ολίγοις ένας συναρπαστικός συνδυασμός new wave/post punk, garage, ψυχεδέλειας και space rock ζυμωμένα σε ένα δυναμικό σύνολο έξι τραγουδιών με τον υπέρτατο τίτλο "Super Sonic Death Trip" δικής τους κυκλοφορίας έν έτει 1988.
Από το θαυμάσιο "Happy" που ξεκινά το μίνι LP, οι ΚΜ επιδεικνύουν την επιβλητική φύση της μουσικής τους. Ο ξεχωριστός τους ήχος μοιάζει βελούδινος, όμως είναι τραχύς και ηλεκτρικός, με τα φωνητικά να παραπέμπουν σε κάτι μεταξύ Peter Murphy ή Iggy Pop, αποδίδοντας όσο "παρανοϊκά" γίνεται την προσωπική θεματολογία των στίχων. Το καταιγιστικό "Downtown Beirut (X-City)", το γεμάτο "Phoenix (Arizona)", το "Inner Space Sightseeing" που θυμίζει Stooges και το "5 O' Clock Soda" που ανεβαίνει σιγά σιγά -πραγματικά το ένα καλύτερο από το άλλο- αποδεικνύονται άψογα ως συνθέσεις και ως εκτελέσεις. Στο τέλος, βρίσκεται το κομμάτι που μας έκανε να ερωτευτούμε το δίσκο και στη συνέχεια να τον αναζητήσουμε, το "Psychotonic Love Reaction", στροβιλίζεται ηλεκτρισμένο και ύπουλο, έτοιμο να συνεπάρει και να στοιχειώσει κάθε ακροατή.
Συνολικά, αυτό το αριστούργημα διατηρεί τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του από την αρχή ως το τέλος, ως μια εθιστική επανάληψη στην αιωνιότητα. Κοντολογίς, είναι ένας δίσκος που δημιουργήθηκε για να αρέσει, επειδή ό,τι σας συναρπάζει μπορεί να βρίσκεται εδώ. Καλή ακρόαση σε όλους!



Korova Milkbar: Super Sonic Death Trip (KMM-1988)
Rip Provided by Psychopomp

01. Happy
02. Downtown Beirut (X-city)
03. Phoenix (Arizona)
04. Inner Space Sightseeing
05. 5 O'Clock Soda
06. Psychotonic Love Reaction

ENG: The first time we ever listened to the music of the Swedish band Korova Milkbar was on the greek state-owned radio in the early 90's. We got so impressed that it's been impossible to forget the band's name especially after we found out that it was inspired by Anthony Burgess' novel "A Clockwork Orange". Then we figured that it involved too much to ignore.
The music of Korova Milkbar is both powerful and atmospheric, in short it is a combination of new wave/post punk, garage, psychedelia and space rock melted into an ensemble of six songs entitled "Super Sonic Death Trip", and self-released in 1988.
The magnificent "Happy" introduces the imposing nature of KM's music. Even if they sound catchy, they are actually quite electrifying and rough. In addition to the music, the lyric themes deal with everyday and personal paranoia sung by a voice which is reminiscent to that of Peter Murphy and/or Iggy Pop. The raging "Downtown Beirut (X-City)", the dense "Phoenix (Arizona)", the Stooges-like "Inner Space Sightseeing" and the slow-building "5 O' Clock Soda" prove to be flawless in every aspect. Finally, there's the song that made us fall for this record at first; the sneaky, electrifying "Psychotonic Love Reaction", a song that overwhelms and haunts the listener.
Overall, "Super Sonic Death Trip" is an mini masterpiece from beginning to end; it keeps playing in your head like an addictive repetition to eternity. In short, this is a record that was made to like, as it is composed of elements that may lift your spirit. Have a good listening to it, everyone!

The Fact: Always There 12" e.p.1986, Tollhaus Records

 Έχοντας ετοιμάσει αρκετές αναρτήσεις από πριν, ήταν δύσκολο να επιλέξουμε ποιά θα είναι η επόμενη. Οπότε αποφασίσαμε να αναρτήσουμε μερικά 12" e.p. ή και mini-LP ως το τέλος του Οκτώβρη.
Για αρχή έχουμε ένα μάλλον άγνωστο συγκρότημα από τη Γερμανία, τους The Fact και τη μοναδική κυκλοφορία τους το e.p. με τον τίτλο "Always There". Κυκλοφόρησε από την ανεξάρτητη δισκογραφική Tollhaus Records, της οποίας η πρώτη κυκλοφορία ήταν το e.p. "Remembering the Days" των Days of Sorrow, σχήμα αρκετά γνωστό στους οπαδούς της new wave, post punk, indie, κ.α. Από τις λίγες πληροφορίες που μπορούμε να πάρουμε από το οπισθόφυλλο του e.p., οι The Fact έκαναν την ηχογράφηση στην πόλη Hagen της Γερμανίας και ενδεχομένως να κατάγονται από εκεί. Τα τέσσερα κομμάτια του δίσκου είναι καθαρόαιμα post punk διαμάντια με gothic rock απόχρωση, και το σπουδαιότερο, γεμάτα με πρωτογενή ενέργεια. Αγαπημένο μας κομμάτι είναι το "Into Your Heart", αλλά και το ομώνυμο "Always There" έχει παρόμοιο αντίκτυπο. Ευχόμαστε καλή ακρόαση.



The Fact: Always There 12" e.p. (Tollhaus Records-1986)
Rip Provided by Psychopomp

01. Always There
02. Into Your Heart
03. Spear of the Nation
04. Friend for Life



 

Having prepared several posts in advance, it's been hard to decide which one's next. So, we decided to post a few 12" e.ps and/or mini-LPs until the end of October.
To begin with, we've got a rather unknown band from Germany called The Fact and their only release, an e.p. entitled "Always There". It was released through Tollhaus Records, an independant label whose first release was the famous e.p. "Remembering the Days" by Days of Sorrow. Most of the information comes from the rear cover; The Fact recorded this e.p. in the city of Hagen, Germany and possibly they originated from Hagen. The 4 tracks of this record are actual post punk gems with a tint of goth rock as well. Most importantly, these songs are packed with primal energy. Our favourite tracks are "Into Your Heart" and the same titled "Always There". Enjoy listening to this one.

VA: Strangers, Still 2011, Compiled by Psychopomp

 Ας επιστρέψουμε στη μουσική...Στις 10 Σεπτέμβρη είχαμε ανεβάσει τη συλλογή "Between Today and Tomorrow" κυκλοφορία της Midnight Records, η οποία δυστυχώς δεν έμεινε για πολύ καιρό αναρτημένη. Η google την κατέβασε μετά απο τρεις ημέρες λόγω καταγγελίας/αναφοράς από κάποιο οργανισμό πνευματικών δικαιωμάτων. Προφανώς αγγίξαμε κάποια ευαίσθητη χορδή, ίσως ανεβάσαμε μια πολύ mainstream κυκλοφορία και αυτό μας κόστισε την ανάρτηση, αλλά τι να κάνουμε, αυτά συμβαίνουν.

Όμως σας οφείλουμε μια συλλογή αντί αυτής που "κατέβηκε" τόσο γρήγορα. Αποφασίσαμε να ανεβάσουμε μια δική μας συλλογή, τα κομμάτια της οποίας μαζεύτηκαν τόσο από δικά μας βινύλια, όσο και από αναρτήσεις άλλων blogs (όπως π.χ. Phoenix Hairpins). Επειδή οι συλλογές αυτές εξυπηρετούν περισσότερο προσωπικά ενδιαφέροντα και γούστα, δεν νιώθουμε άνετα να τις ανεβάσουμε. Όμως επειδή δεν υπάρχει κάτι άλλο έτοιμο επί του παρόντος, αποφασίσαμε να ανεβάσουμε μία όχι και τόσο πρόσφατη συλλογή, αφού είναι από τον Ιούνιο του 2011. Ο γενικός τίτλος είναι "Strangers, Still" και η μουσική που θα ακούσετε δεν κινείται πολύ μακριά από τις μουσικές που αναρτούμε εδώ, δηλαδή new wave, post punk, gothic rock. Υπάρχει και ένα υποτυπώδες artwork που απαρτίζεται από πίνακες του Magritte που μας έκαναν εντύπωση. Ελπίζουμε να σας αρέσει, καλή σας ακρόαση.



VA/Strangers, Still [Compiled by Psychopomp in June 2011]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

01. Children's Hour - Caroline's Dream
02. Dazibao - Azores
03. Karnak - When the Doors Are Closed
04. Diaframma - Illusione Ottica
05. Glorious Din - Arrival
06. Troubled Gardens - Silent City
07. 1.000 Mexicans - Last Pop Song
08. The Visitor - Evil is a Vicious Lover
09. Party Day - Grace
10. Gothic Girls - Devil
11. The Toilets - An Unspoiled Land
12. Belfegore - Glashaus
13. English Subtitles - The Baby Cries
14. Litfiba - Men In Suicide
15. Primal Danse - Insomnia
16. Soviet Sex - Tokyo
17. Preison's Shade - Tearing Down the Walls
18. Stranger Still - Solitude



ENG: Let's go back to music...
On September 10 we posted a compiation entitled "Between Today and Tomorrow", released by Midnight Records. This post was deleted by google three days later due to a complaint issued by some copyright organisation. We suppose that we "pushed the wrong buttons", or perhaps posted quite a mainstream compilation, but OK, shit happens.
Nevertheless, we owe you a compilation, so we've decided to upload one of our own. The songs were gathered from our own vinyl LPs as well as from music we've found at other blogs (such as Phoenix Hairpins and more). It is true that home compiations are a matter of personal taste, so we still feel timid about posting even this one. However, we try to make this post from scratch, and it's all we have right now.
Anyway, the talk's about a compilation we assembled back in June 2011 entitled "Strangers, Still" full of music we love; new wave, post punk, gothic rock. You'll also find a rudimentary artwork inspired by impressive paintings of Magritte that fitted with our title. We hope you like it as a whole, have a good listening to this one.

Is This Greece?

Είναι αυτή η Ελλάδα;

Μπορεί το ερώτημα να είναι αφελές, αλλά εάν εξεταστεί υπό το βάρος των τελευταίων γεγονότων, δηλαδή της στυγερής δολοφονίας ενός συνανθρώπου μας από έναν κοινό μπράβο ο οποίος ανήκει στις τάξεις της Χρυσής Αυγής, ενός ξεκάθαρα και ξεδιάντροπα νεοναζιστικού μορφώματος, τότε σίγουρα παίρνει άλλη διάσταση. Άνθρωποι όπως ο νεκρός Παύλος Φύσσας που ήταν ένας ελεύθερα σκεπτόμενος καλλιτέχνης, μπαίνουν στο στόχαστρο των φασιστών προς "γνώση και συμμόρφωση" των υπολοίπων, σε τελική ανάλυση για να μην ασχολείται κανείς με τους φασίστες για να δρουν ανενόχλητοι επιτελώντας το "θεάρεστο" έργο τους. Αυτά βεβαίως δεν πρέπει να προκαλούν τον φόβο σε όποιον σκέπτεται ελεύθερα ή τρέφει τέτοια αισθήματα απέναντι στους φασίστες. Απεναντίας, ο φόβος είναι αυτός που γιγαντώνει το φασισμό μαζί με την άγνοια, την αδιαφορία και την υποκρισία. Μην ξεχνάμε όμως ότι ο πραγματικός εχθρός ήδη εκκολάφθηκε και σέρνεται κοντά στα πόδια μας και πάνω στο αίμα πολλών συνανθρώπων μας. Τα αίτια που του έδωσαν το φιλί της ζωής συνεχίζουν να υφίστανται. Οι παρακάτω στίχοι που αποδίδονται (λανθασμένα) στον μεγάλο ποιητή και θεατρικό συγγραφέα Μπέρτολτ Μπρέχτ αλλά είναι του Φώντα Λαδή είναι χαρακτηριστικοί:

"Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον
καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει
τι κρύβει μεσ’ τα δόντια του το ξέρω
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
και χάνονται βαθιά στα περασμένα
οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν
μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον
δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον!

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι!
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θε ν’ απλώσει σαν χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου
και δίπλα σου φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου"

Δυστυχώς αυτή η ανάρτηση έρχεται μετά τα τραγικά γεγονότα και δεν έχει να προσθέσει κάτι στον χείμαρρο των πληροφοριών που μας κατέκλυσαν ήδη - και άργησαν πολύ - μέσα από τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και εφημερίδες φίλα προσκείμενες στο σύστημα. Στ' αλήθεια άργησαν πολύ να αποκαλύψουν το αληθινό πρόσωπο της Χ.Α., αυτό το ίδιο το "πρόσωπο του κτήνους", ή μήπως δεν είχαν σκοπό να το κάνουν ποτέ; Από ό,τι δείχνει η πρόσφατη δραστηριότητα των κυρίαρχων ΜΜΕ φαίνεται πως τα περισσότερα (ΜΜΕ) προτιμούσαν το lifestyle προσωπείο της Χ.Α. και επιδεικτικά αγνοούσαν το πραγματικό, αυτό που η Χ.Α. δείχνει όταν χτυπάει τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες με προπαγάνδα κυρίως και όπου δεν περνάει αυτή, και με μαχαίρι. Προσωπική μας εκτίμηση είναι πως τα ΜΜΕ θα ασχοληθούν λίγο καιρό με το θέμα ώσπου να τονωθεί και κουραστεί το λαϊκό αίσθημα και έπειτα το θέμα θα ξεχαστεί όπως και πριν. Προς το παρόν εξυπηρετεί και τον αποπροσανατολισμό του λαού από φλέγοντα ζητήματα όπως τα επερχόμενα επαχθή οικονομικά μέτρα, τις απολύσεις, κ.α. Όπως και να έχει, η Χ.Α. εξυπηρετεί το σύστημα με κάθε πρόσωπο και προσωπείο που διαθέτει.

Τέλος, και κατ' εξαίρεση, εισβάλλοντας για λίγο στα χωράφια του 'cinetentas' και άλλων που ασχολούνται με την έβδομη τέχνη στα blog τους, θυμηθήκαμε μια ταινία που είχε ως θέμα τον φασισμό - ή μάλλον τη αναγέννηση του φασισμού στην σημερινή κοινωνία. Πρόκειται για το "This Is England" μια ημι-αυτοβιογραφική ταινία του σκηνοθέτη Shane Meadows που βγήκε στις αίθουσες το 2006 και περιγράφει τον τρόπο στρατολόγησης των νέων από την ακροδεξιά του National Front. Εάν δεν την έχετε δει, τώρα είναι μια καλή ευκαιρία πάνω στην οποία μπορεί να γίνει η σύγκριση με τις σημερινές τακτικές στρατολόγησης των νέων από την Χρυσή Αυγή ακόμα και μέσα από τα σχολεία. Άραγε υπάρχουν κοινά στο "This Is England" με την σημερινή Ελλάδα;
Δείτε την ταινία πιο κάτω ή κατεβάστε την από εδώ (έχει ενσωματωμένους ελληνικούς υπότιτλους)

SOON THERE'LL BE A TRANSLATION FOR OUR ENGLISH SPEAKING FRIENDS.

VA: The Waking Dream LP 1985, Psycho Records

Για όσους φίλους του blog που παρέμειναν στις... επάλξεις και δεν πήγαν ακόμα διακοπές ανεβάζουμε μια συλλογή της ανεξάρτητης Psycho Records ειδικευμένης στα ακούσματα της αναβίωσης της ψυχεδελικής ροκ από την δεκαετία του '80 και μετά. Πρόκειται για μια αξιόλογη συλλογή με τίτλο "The Waking Dream" που κυκλοφόρησε το 1985 με εξώφυλλο ένα χαρακτηριστικό πίνακα του Casper David Friedrich. Συμμετέχουν πέντε χαρακτηριστικά συγκροτήματα από την Μεγάλη Βρετανία, οι Palace of Light, οι Mood Six, οι Sleep Creature and the Vampires, οι Green Telescope και οι Magic Mushroom Band. Η επιλογή των δεκατριών κομματιών είναι πετυχημένη καθώς περιέχονται χαρακτηριστικά "ονειρικά" ακούσματα από τα παραπάνω νεοψυχεδελικά σχήματα, μεταξύ αυτών και την εντυπωσιακή διασκευή του "I'm A Living Sickness" των Calico Wall από τους Green Telescope. Γενικά η συλλογή "The Waking Dream" είναι μια καλή εισαγωγή στην νεοψυχεδελική/νεοgarage αναβίωση και σας συνιστούμε να την ακούσετε. Καλή ακρόαση λοιπόν.



VA/The Waking Dream (Psycho Records-1985)
Rip provided by Psychopomp

 

01. Palace of Light: Return to You
02. Palace of Light: Safer
03. Palace of Light: Bitter Seal
04. Mood Six: You Don't Know Me
05. Mood Six: Far Away
06. Sleep Creature & the Vampires: Fade Away
07. Sleep Creature & the Vampires: Calling Out Your Name
08. Sleep Creature & the Vampires: Hilltop Land
09. Green Telescope: Turnin' Out
10. Green Telescope: Can't Step off the Path
11. Green Telescope: I'm A Living Sickness
12. Magic Mushroom Band: Magick Eye
13. Magic Mushroom Band: Wide Eyed and Electrick



ENG: For all our friends who haven't been on vacation yet, we are uploading a compilation of the independent Psycho Records which was specialised in the psychedelic rock revival that took place in the 80's and on. It is a worthy compilation entitled "The Waking Dream" released in 1985 and illustrated with one of Casper David Friedrich's beautiful paintings. The compilation contains thirteen songs from five British bands of the era: the Palace of Light, the Mood Six, the Sleep Creature and the Vampires, the Green Telescope and the Magic Mushroom Band, all dedicated in the neo-psychedelic rock idiom. The choice of the thirteen songs has been quite effective as they all depict the typical dreamlike state of neo-psychedelia with a modern kick. There's also an impressive cover of the classic "I'm A Living Sickness" of the Calico Wall by the Green Telescope. We believe "The Waking Dream" to be a good introduction to the nepsychedelic/neogarage revival and it's highly recommended. Have a good listening to this one!

Blue Light: Blue Light LP 1988, Δικαίωμα Διάβασης

Εν μέσω μίνι καύσωνα αποφασίσαμε να ανεβάσουμε ένα μελωδικό, ελαφρύ, αλλά και σπάνιο άκουσμα, τους Blue Light. Κυκλοφόρησαν το ομότιτλο άλμπουμ τους μέσω της θρυλικής 'Δικαίωμα Διάβασης' [DiDi Music] το 1988. Πριν από αυτό, συμμετείχαν με δύο κομμάτια στη συλλογή της Pegasus Records "Cicadas (an electric guide to the greek underground)" το 1987 [θα το βρείτε στους Urban Aspirines].

Όπως είπαμε πιο πάνω, η μουσική των Blue Light είναι ελαφριά αλλά όχι εντελώς pop. Σε ολόκληρο το άλμπουμ υπάρχει η αίσθηση πως αυτό που ακούγεται είναι new wave ήχος με έντονο χρώμα και επιρροές από την δεκαετία του 60. Αυτό ίσως συμβαίνει επειδή τα πλήκτρα είναι κυρίαρχα σε όλα ανεξαιρέτως τα κομμάτια, ακόμα και στο χαμηλών τόνων κλασσικίζον "Menuet I", ενώ η κιθάρα είναι στη σωστή δόση και ένταση χωρίς υπερβολές. Πράγματι, τα περίτεχνα πλήκτρα έχουν τον καθοριστικό ρόλο και προσδίδουν ιδιαίτερο χαρακτήρα σε ολόκληρο το άλμπουμ.
Είναι περίεργο που αυτό το ένα και μοναδικό άλμπουμ των Blue Light δεν έχει φιλοξενηθεί σε κανένα κείμενο blog, ενώ και εμείς το είχαμε αφήσει στην άκρη για πολύ καιρό και αδίκως. Χωρίς να επιφυλάσσει εκπλήξεις είναι ένα όμορφο άκουσμα και μπορεί να το αγαπήσει κανείς για την απλότητα και την ευθύτητα του, αφού δεν καταντά κοινότυπο. Από τα πρώτα που ξεχωρίζουν είναι τα "Lighthouse", "About Lunch Time" και "No Play". Επιπλέον, φαίνεται πως δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στα ορχηστρικά κομμάτια όπως το "Teens".
Για κάποιο απροσδιόριστο λόγο αυτό το άλμπουμ έμεινε στην αφάνεια. Ήρθε ίσως ο καιρός να θυμηθούμε πως ενίοτε η καλή μουσική παίζεται απλά. Καλή ακρόαση λοιπόν!



Blue Light: Blue Light LP [Δικαίωμα Διάβασης-1988]
Rip provided by Psychopomp

01. Teens
02. Take Me Away
03. Lighthouse
04. Let Her Pass
05. About Lunch Time
06. You Pretended, I Surrendered
07. Havensmile
08. I Saw You Laughing
09. Menuet I
10. No Play



Despite the mini-heatwave we decided to post a melodic and light, a rare item from a band called Blue Light. They released the same title LP through the legendary Dikaioma Diavasis (tr: Right of Passage) -Di Di Music label in 1988. Before that, they had participated in the Pegasus Records compilation "Cicadas (an electric guide to the greek underground)" in 1987 (It's been posted over at Urban Aspirines).
As we mentioned above, the music of Blue Light is light but not entirely pop. Thoughout the album you get the sense of new wave music with lots of influence from the 60s. This might be because the keyboards are the most dominant instruments in every song, even on the low tempo "Menuet I" which has a distinct classical style. Additionally, the use of guitar is appropriate and with no exaggerations. Indeed, the keyboards are elaborate as they convey a distinctive sound throughout.
It's somehow odd that this sole album by Blue Light hasn't been posted in any relevant blog before. Not to mention that ourselves had forgotten all about it for sometime, which was unfair. Their music is simple and straighforward, thus it's easy to like; there are no flabbergastings and no cliches either. In our opinion, some of the songs that stand out are ""Lighthouse", "About Lunch Time" and "No Play". They even give a lot of emphasis on instrumentals like "Teens".
For whatever reason this album was left aside, it's time to recall good music that's played in a simple way. Have a good listening to this one!

Art of Parties: Elements LP 1990, Pulse Records

Οι περισσότεροι γνωρίζουν τους Art of Parties από το καταπληκτικό new wave 7-ιντσο "Last Time/Central Room" που κυκλοφόρησε το 1984 από την θρυλική Creep Records και την συμμετοχή στην συλλογή "Return of the Creeps" που περιέχει όλο το 7-ιντσο υλικό της Creep.

Φαίνεται πως μετά την κυκλοφορία του "Last Time" και τη συμμετοχή τους στο περίφημο live στη Γκράβα, το συγκρότημα έμεινε ανενεργό για ένα διάστημα ως τις αρχές της δεκαετίας του 90 οπότε και κυκλοφόρησαν το ολοκληρωμένο άλμπουμ "Elements", το οποίο είναι εντελώς διαφορετικό σε σχέση με την παλιότερη τους δουλειά. Το "Elements" είναι μεν μακριά από την new wave ζωντάνια του παρελθόντος, αλλά είναι γεμάτο διάσπαρτες επιρροές από art rock και jazz. Είναι λοιπόν ένα διαφορετικό LP, παραμένει όμως ένα αρκετά καλό άλμπουμ με ώριμες συνθέσεις και ήχο αρκετά κοντά στο στυλ των Japan (έχουν πάρει το όνομα τους από τραγούδι των Japan), πράγμα που θεωρούμε ως τολμηρή και φιλόδοξη προσπάθεια. Υποθέτουμε πως σε αυτό συντέλεσε και η ενασχόληση των Δημήτρη και Παναγιώτη Βασιλάκη (σαξόφωνο) με την jazz μουσική πράγμα που οδήγησε τους Art of Parties σε μια νέα μουσική κατεύθυνση. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο άκουσμα στο οποίο υπάρχουν αρκετά ενδιαφέροντα κομμάτια. Ευχόμαστε καλή ακρόαση.
Θα θέλαμε επίσης να σημειώσουμε πως αλιεύσαμε επιπλέον πληροφορίες για τους Art of Parties από το blog του Giusurum και το αφιέρωμα στους AoP και ευχαριστούμε για αυτό. Μπορείτε να επισκεφθείτε το φιλικό αυτό blog για περισσότερες πληροφορίες.



Art of Parties: Elements LP (Pulse Records-1990)
Rip provided by Psychopomp

01. Every morning
02. Spit it All Out
03. My Little House
04. Room of Silence
05. Unworthy
06. What Did I Tell You?
07. Few Decades Ago
08. I Want U to Be






ENG: Most of us have known the Art of Parties from the amazing new wave 7inch "Last Time/Central Room" released through the legendary Creep Records in 1984. The two songs were included in the "Return of the Creeps" compilation of all 7inch material released via Creep Records. It appears that after releasing "Last Time" and their appearance in the famous Grava Festival of Greek bands in 1984, the Art of Parties remained dormant until the early 90's and the release of the full LP "Elements", an album that was distinctively different from any previous release. "Elements" stands quite far from the new wave vividness of early songs, yet it is full of profound influences from art rock and jazz sounds. It is indeed a different LP and contains the qualitative elements of a mature collection of songs. In addition to that, there's a wide influence from Japan (David Sylvian's band) as well, which makes this LP a bold and ambitious effort (Art of Parties owe a lot to Japan including their name). Another factor that might have resulted in changing their style and sound, is that two of the members of the group (Dimitris and Panagiotis Vassilakis) have been extensively into the likes of jazz music. "Elements" is a special listening with plenty of interesting songs. Have a good listening to this one!
Finally, we'd like to note that some of the info about the Art of Parties was found in Giusurum's blog and we thank them for that. You might want to visit Giusurum's blog and find out extensive reports on Greek bands of the past and present (only available in Greek).